Ат, уй жана жылдыздар

Алтай жомогу Байыркы-байыркы заманда ат менен уй бир өзөндөн суу ичип, бир чыйыр менен жайытка барчу экен. Бир жолу, жайкы күндүн биринде, ат уйга минтип калды: — Эжекебай, экөөбүз бир аңга түшүп көрбөйлүбү? Аякта салкыныраак. Экөө эрчишип төмөн түшө баштады. Бир убакта уй озондойт: — Ой, ой, ат байке, мында өрт болуп аткан турбайбы!

Сурамжылоо: Калк башына кайгы түшкөндө ажо неге үндөбөйт?!

Авиакырсыктан жабыркаган үй-бүлөлөргө жамы журт кайышып турган маалда өлкө президенти өзүнүн азадар кайгысын билдирбей отурганына сиз кандай пикирдесиз? Болот АБДЫЖАПАРОВ, журналист: Улуттук лидери эмес экенин көргөздү. Улуттун лидери ушундай учурда эл менен бирге болуп, башын бириктирип чыйралтып турушу керек эле! Базарбек КЫДЫРАЛИЕВ, убактылуу жумушсуз: Эл кайышып турганда башына күн түшүп кайгыргандарга канат болуп берсе болмок.

ВИНОГРАДОВ

БИЛГЕНДЕН БИЛЕЛЕГИҢ КӨП Орус математиги Иван Матвеевич Виноградов 1891-жылы 14-сентябрда Великие Лукиге чукул Милолюб деген айылда (азыркы Псков облусу) туулган. Атасы дин кызматкери болгон. Энеси Александра Федоровна Псков гимназиясын бүткөн. Ал математиканы абдан жакшы көрүүчү, ошондуктан өзүмдүн жөндөмдүүлүгүмдү уулума бере алдым деп эсептөөчү. Ал эми атасы болсо “адам айбандан мээси менен гана айырмаланат. Ваня, оку, эч качан акчанын артынан түшпө…” – деп үйрөткөн.

Пол ВИЛЛАРД: «Эски телефон»

АҢГЕМЕ Биздин үйдө телефон пайда болгондо, шаарчабыздагы алгачкы телефон биздики болду. Ооба, мен анда кичинекей бала элем. Калдайган чоң жащик-аппараттар эсиңерде бардыр? Боюм али тепейип пас болгондуктан, анан кайдан там боорунда илинген жалтырак трубкага колум жетсин. Ата-энемдин телефон менен сүйлөшкөндөрүн таңыркап гана карап турчумун. Бул укмуш трубкага баардыгын чакырып берер Кичпейил Оператор отурарын кийинчерээк гана түшүндүм. Бул адамдын билбегени жок эле.

Абдыкерим МУРАТОВ: «Жаратылыш – жан досум»

Шиңгил аңгемелер ГҮЛ Эй, розалар – ачылмай да, соолумай, Жүргөн желден бүрүң түштү оорудай. Бажырайып турбадыңар бир апта, Көңүл сынды, көрктү мүшкүл тооруду ай. (Омор Хайям) Бул – гүл. Биз жашаган жарыктыкка чыгып келүүгө ашыгып, гунчалары акырын ачылып, биринчи жолу күндүн нурун сүйдү, ошол нур, ошол тап жакты баарынан.