Берешен кедр чымчык

Алтай жомогу Күзгө жуук күрөң аюу өлө семирип, жатып ичер жалкоо болду, жүнү майлагандай жалтырап, көргөндүн көз жоосун алат. Токойдо ал басар-баспас болуп араң эле кыймылдайт, жаткан карагайларды көрсө аттагандан эринип, айланып өтөт. Токойдун бир жайыгынын ортосунда килтейген кедр[1] өсүп турган. Анын тобурчактары аябай эле салмактуу келип, ошол салмагы кедрдин бутактарын жерге самсаалатып ийип, өзүнчө эле бир башкача. Күрөң аюу ошол кедрдин алдына келип, тилин жаланып, шилекейин агызып, үшкүрүнө ойлонот: «Ушул тобурчактын ичинде укумуштай даамдуу мөмөсү болсо керек ээ…» Ошентип […]

Виктор АСТАФЬЕВ: Чабдар ат

АҢГЕМЕ Чоң энем мени кошуна балдарга кошуп, дөбөчөгө кожогат терип келүүгө жиберди. Эгерде бир себет толо жемиш терип келсем, аларды өзүнүкүнө кошуп сатып, мага “таттуу ат токоч” сатып келүүгө убада берди. Кызгылтым жалдуу, куйругу жана такалары бар, кызыл шире жалатылган чабдар атка окшотуп жасалган таттуу токоч айылдын бардык балдарынын урмат-сыйын камсыз кылып, алардын эңсеген кыялы болор эле. Дөбөчөгө биздин жыгач даярдоочу жайда иштеген кошунабыз Левонтийдин балдарына кошулуп жөнөдүм. Левонтий болжол менен ар он беш күн сайын жалыйна алат, ошондо жаш […]