Капар ТОКТОШОВ: Ак калпактын акыркы кылымы

Журналисттик иликтөө Адегенде айтарым: улуттун энбелгиси болуп саналган ак калпак жайын иликтеп баштаганыма жыйырма жылча убакыт болду. Уламыштан улантып, анча-мынча тарыхый артефакттарга таянып “Теңирден тийген ак калпак” аттуу макала жазгам. Анымды бүткүл аалам окучудан бетер кайсы бир жылы “Аалам” гезитине жарыялаган жайым бар. Ошентип, ал макалам архивимде жатты кыйла жыл. Колго илинген фактыларды кошуп отуруп, кечээ-жакында анализдеп карасам бечара ак калпагыбыз өзүнүн акыркы кылымын баштан кечирип жаткандай жыйынтык чыкты. “Аттигиң, мындай болорун билгенде ак калпак тарыхын аңтарбай койбой не болдум!” […]

Жигитов менен Абдуразаков тууралуу Нуралы Капаровдун эскерүүсү

«Кандай гана полемика, талаш-тартыш маселе болбосун Салижан Жигитовдун оппонентинен жеңилгенин көргөнүм жок. Билимдүү, чечен, чынчыл Салижан агадан көптөр жалтайлап качып турчу. «Кың» десе баса калмай кыраандыгы бар эле. Ошол мен билимдүү, чечен, чынчыл, кыраан деп жүргөн Салижан Жигитов агабыз дагы бир билимдүү, чынчыл, чечен, кыраан агабыз Ишенбай Абдуразаковдон эки-үч ирет аягына чейин «кармаша албай», жалтайлай түшкөнүнө күбө болгом. Жалтайлагыдай деле маселе эмес эле, кызыл-чеке түшүп аягына чейин талашса, балким, өзүнүн чындыгын далилдеп коет беле, бирок Салижан аке сөздү ырбатпай дароо […]

Жамалбек ЫРСАЛИЕВ: Атамдын махабаты

ЭТЮД 1993-жылдын октябрь айы. Самарбек атам экөөбүз колхоздун койун кайтарганга тийген, Мырза тору деген атка учкашып “Асан сарайга” жөнөдүк. Үйдөн экөөбүз тең капа болуп ээрчишип чыкканбыз. Жолдон энем жөнүндө талкуу башталды. Атам мени өз теңтушундай көрүп сырын ачты. Энемди кантип сүйгөнүн, кандай ала качып алганын. Анан турмуш өз энчисин бөлүп берип 4 эркек, 4 кыз бергенин. Машинага тебеленген наристесин, эсинен танып кала турган тубаса оорулуу иним Жанарды айтып каңырыгы түтөп баратты. “Астра” деген аты гүл болгону менен жыты сасык тамекисин […]

Төөсоёр аке

АҢГЕМЕ Бала кезимде Төөсоёр деген аксакалдын көзүн көрүп калдым. Бир күнү казанда кайнап аткан эт бышканда жаңыле колубузду жууп, дасторконго отурарда сырттан аттын дүбүртү угулду. Баарыбызга эт тартыларда булоолоп турган чарадагы эттен көзүмдү алалбай турганымды байкаган атам мага ачуусу келдиби же менден чоңдоруна бекен: – Сыртка киши келди, мени жечүдөй болгон атаңдын оозун урайындар, чыгып атын албайсыңарбы! – дегенин укканда, үйдөн атып чыктым. Жаңыле ээрдин кашына тизгинди байлап аткан Төөсоёр акенин түшүүгө камданганын көрүп, ылдамдап жетип, колтуктан алдым. – Чылбырды […]

Назгүл ОСМОНОВА: Сен берген гүлдөр тирилбейт…

* * * Дилдеги сөздү айталбай, Карадың неге тайсалдай? Өткөнүн жылдар карачы, Ирмемдей болуп байкалбай. Эстетип эбак өткөндү, Жылдарга терең чөккөндү Эңсетип кайра башынан, Жадымдан чыкпас көктөмдү. Алдымдан чыксаң жаркырап, Аптыгып, жүрөк тартынат. Сезимдер толкун — ал сенин, Жээгиңе карай тартылат… Ак карда аппак махабат Ырларда баары айтылган, Ырларга сүйүү катылган. Эстетип таттуу күндөрдү Чакырбай жүрчү артымдан. Сен сүйдүң сүрдөп тартынып, Мен сүйдүм сага тартылып. Келгеним сага билдиңби, Кылымдын жүгүн артынып. Сен сүйгөн ошол деңизмин, Ар качан толук, тегизмин. Жаралып […]