Абийрбек АБЫКАЕВ: Чоң энемдин жомокторунан

Менин бүкүр чоң энем бар эле. Ал кезде электр жарыгы келе элек, интернет, телевизор, радио дегенден түшүнүгүбүз жок. Кечке үй бетин көрбөй карала-торала болуп эшикте ойноп, эжелерим, карындаштарым менен кечкисин упай же топ таш ойнор элек. Оюндан тажаганда чоң энеме жомок айтып бер деп жабышчубуз. Ошондогу бүлбүлдөгөн чырактын жарыгы менен жатып алып уккан керемет жомокторду ошол керосин чырактын бар экенин унуткандай эле унутуп калган элем. Эми өзүм чоң ата болуп, жашым алтымышты таяганда улам бир неберемдин тили булдурап чыгып, артымдан […]

Жек ЛОНДОН: Коңур карышкыр

АҢГЕМЕ Көк шибер шүүдүрүм болгондуктан, аял көлөчүн кийгени үйүнө кирди, кайта сыртка чыкса, аны күтүп турган күйөөсү бардыгын эстен чыгарып, жаңыдан ачылып келаткан жакшынакай бадам гүлүн суктана карап турганын көрдү. Аял жан-жагын карап, жемиш бактарынын арасындагы жыш чыккан бийик чөпкө көз жүгүрттү да: — Карышкыр кайда? — деп сурады. — Эми эле ушуерде болчу. Уолт Ирвин кызыл-тазыл болуп гүлдөгөн көркөм дүйнөнү байкоодон назарын бөлүп, эки жагын каранды. — Жанараак бакма коёнду кууп жүргөнүн көргөндөй болдум эле. — Карышкыр! Карышкыр! Ме-ме!— […]

Аман САСПАЕВ: Гүлкайыр

АҢГЕМЕ Ар качан эртең мененки салкын абада өзүмдүн кунт коюп өстүрүп жаткан Гүлкайырыма, кишилерде болуучу зор мээримдүүлүктөн пайдаланып, эмгектенүүнү милдетиме алдым. Гүлкайыр мындан кыйла мурда жапан түздө жалбырагын кылтыйтып, болочок гүлдөрүн өзөгүнө жашырып турганын көргөм. Чегинен чыга жаздаган өзүмчүлдүгүм, аны мында көчүрүүгө мажбурлаган. Ошентип, ага тунук тоо суулары шылдырап агып жаткан арыгымдын кырынан орун бердим. Алда нече сабактар чыгарып, эркин гүл ачсын дедим. Көгү узара түшкөн ушул Гүлкайырдын жай мезгилинде биринчи гүл ачканы эсимде. Күтүүсү жетилген Гүлкайырдын гүл ачуусунан мурда […]

Амирбек АЗАМ уулу: Латын арибине өтүү – зарылдык

Латын арибине кайра  өтүү маселесин биздин жетекчилер орого салып, үстүн бекем цементтеп салган күндө да, ал асфальт жолду тешкен дарактай ар кай жерди тешип чыга берет. Казакстан 2025-жылы латын арибине өтүүсү менен төбөлсүз түрк мамлекеттери, Кыргызстанды кошпогондо, орток алфавитти пайдаланып калат. Эгерде биз Москванын кыл жүгөнүн кесип, оторчулук жана тоталитардык доордун чынжырынан биротоло бошонууну кааласак, латын арибине өтүү үчүн чечкиндүү кадам шилтешибиз зарыл. Латын арибине өтүү Кыргызстанды алыстатса, жалгыз Россиядан алыстатат. А биздин жаңы эски арипке өтүүбүздү, албетте, Кремль каалабайт. […]

О.Генри: Жомоктогу ханзада

Англисчеден которгон Таалайбек АБДИЕВ АҢГЕМЕ Акырында саат тогуз болду да, күндүзгү азаптуу оор жумуш аяктады. Лена «Ташчы» мейманканасынын үчүнчү кабатындагы бөлмөсүнө эптеп жетти. Ал таӊ аткандан баштап чоӊ аялдардай иштейт: пол жууйт, төшөктөрдү жыйнайт, оор темир чөйчөктөр менен табактарды жууйт, ызы-чуу түшкөн ушул жийиркеничтүү мейманканага отун-суу ташыйт. Таш кенинде да жумуш бүттү: таштарды тешип, талкалап жаткандардын күрүлдөгү, зор крандардын кычыраганы, көзөмөлчүлөрдүн кыйкырыктары, зыӊгыраган оор таштарды ташыган арабалардын ызы-чуусу токтоду. Төмөндө, мейманкананын конторунда үч-төрт жумушчу сөгүнүп-сагынып шашки ойноп отурушат. Дымдалган эттин, […]

Венера БӨЛӨКБАЕВА: Өзүмдү «сыйлаганда»

ЭССЕ — Биринчи өзүңдү сыйлап үйрөн, анан гана өзгөлөрдүн кадырына жетесиң! — апамдын чарчабастан мага айта берген насааттарынын бирөөсү. — Эртең таң азандан баштап кечке чейин атайылап, өзүмдү сыйлап көрөйүнчү… — деп уйкуга кирдим. Таңдан мурда эле ойгонуп алдым. Жуундум, тарандым. Эрикпей сабиз менен алманын ширесин чыгарып ичтим. Чачым анча узун болбосо да тал-тал кылып майдалап өрүп, учтары жазылбас үчүн ак жибек жиптер менен бекемдедим. Азырынча кийип чыгуу эртерээк болсо деле, жакындарымдын үйлөнүү үлпөтүнө кийүү үчүн сакталып турган жаңы сарафанымды […]

Абдыкерим МУРАТОВ: Көпөлөктөр өрөөнүн көксөгөн Мурза Гапаров

Жазуучу Мурза Гапаровдун адамдык жана сүрөткерлик ажарына айрым бир сүртүмдөр Фудзи тоону кар баскандай кыроолонгон чачтар ай… «Көчө» киносун көргөнбүз, ошо бүтөрү менен Ноокаттын «Улуу-Тоо» кинотеатрына ак чач жигит чыга келди. Ошондо биз, мадыра баштар, көрдүк тирүү жазуучуну. Кино бизге абдан жакын эле: айылыбызга окшош айылдар, классташтарыбыздай өзбекче көйнөк-шалбар кийген Малике, кудалашуу, короз уруштурмай, ашар, гүвалак, ашыглык, шыпыргычы, бешикчи, «Эй, аппагым, сен менен өттү жаш чагым…» деп ырдаган Аваздын ыры – баары-баары бизге ушунчалык жан дүйнөбүзгө бап чыгып калбайбы… Анда […]