Кыргыз эл жомогу: Камыр балбан

Мурунку өткөн заманда баласыз кемпир-чал болгон экен. Бир күнү кемпир камыр жуурганда: «Алда кудай ай, ушул менин камырым бала болуп калсачы» деп арманын айтып, тышка […]

Кубатбек ЖУСУБАЛИЕВ: Кар

АҢГЕМЕ Булуттай чак-челекей түштүм. Бийик, бийик асманда шамал тыткан булуттай чак-челекей түштүм. Көз алдыма түрмөдө уу ичип өлөр алдында ушинтип айтып турган Сократ, кумурсканын уюгундай […]

Зайырбек жетим менен оңбогон Олжоке айтыша кетти дейт

Биринчи айтыш Олжобай Шакир: Йе Закем, неге капасың? Жүрөккө не сыр катасың? Жүдөгөндөй түрүң бар, Сырыңды качан ачасың? Үңкүйүп кеттиң кийин сен, Үшкүрүнүп не мынча […]

Кыялбек УРМАНБЕТОВ: Акырзаман

(Фантастикалык аңгеме) — «Жер»! «Жер»! Бул — «Закым». 18 миң ааламдын 3087-катмарында белгисиз учма тарелканы учураттык. Ал бизден качып, каяккадыр шашып да бараткандай. Ансайын биз […]

Турсунбек АКУН: Илбир менен көк жал карышкырдын кармашы жөнүндө

Кайран гана каркайган касиеттүү карыялар кандай гана кызыктуу аңгемелерди куруп, кызыктуу окуяларды айтып, кеңештерин берип турушчу. Бир күнү жайлоодо бирге жайлап жүргөн жылдары ыраматылык досубуз […]

Орозбек АЙТЫМБЕТОВ: Түштүктүн кары (шедевр)

АҢГЕМЕ — Алло? — Да-а. — Нази кайда болдукен? — Мына, ме-ен. — Ий, кандай? — Жакшы-ы. — Түндө кандай эс алдың? — Жакшы-ы. — […]

Мукай ЭЛЕБАЕВ: Малай артели

АҢГЕМЕ I 1929-жыл эле. Толубай төрт үй болуп, мурунтан жайлап жүргөн Кең-Төр деген жайлоодо жаткан. Жайлоо жакага алыс эмес, күн чыкпай аттанган киши шашкеде кирип […]