— Эй токто! Бүгүн кайсыл күн экенин билесиңби ыя?

— Билем, 14-февраль, күнгө бейшемби.

— Пайшамба десең өлө сексуалдуу угулат.

— Пай-шам-ба, чо то не звучит. Жети күндө келе берип жешилип бүткөн окшойт.

— А 14-февраль ыйык Валентиндин сүйүшкөндөр үчүн күнү десеңчи?

— Чубалжыйт ко тимеле.

— Чубалжыса да жылдын эң кыска күнү ушул.

— Кандайча?

— Эң жыргал кез — эң кыска кез.

— Заматта жыргатам дечи.

— Дароо! Көрүшөсүң, сүйлөшөсүң, өбүшөсүң.

— Сутенер болуп иштейт окшойсуң ээ ушу сен.

— Мен деген сүйүү күнүмүн?

— Ыя де.

— Не кыл дейсиң анда?

— Жөнө!

— Каякка?

— Сүйгөнүңө.

— Сүйгөнүм да, сүйүүм да жок менин.

— Тоок сүйүүң да жокпу?

— Ммм… Бар болчу. Тияктачы… Чуйский менен барып Советскийден солго бурулгандачы…

— Кеттик анда 108 менен…

— Оозуңа таш! Сүйүү күнүмүн деп эле сүйлөй бересиңби?

— Оо, эмнеле сүйгөнүм жок деп атат десем, көрсө жүрөгүң жок турбайбы. Коркпо, 108-маршрут СИЗОго барбайт. Циркке барат.

— Ишке бараткан кишини цирк-мирк деп азгырып, уятың жок окшойт ушу сенин.

— Менде азыр уят да жок, көз да жок… мага айланган баш менен өрттөнгөн жүрөк гана керек.

— Менде андай баш менен жүрөк жок, башкаларга бар…

— Сүйүү деген өзү демократ, жаш-карыны, кедей-байды карабайт дегенди уккан жок белең. Андыктан бүгүнкү Сүйүү күнүмдө бир да киши калбай жалпы майрамдашы керек. Кеттикпи?

— Кайдагы майрам, календерда капкара болуп турсаң?

— Эми силерди майрамдатыш үчүн сөзсүз эле календарды канжалата коюшум керекпи?

— Омээй, сен чоң муштум дагысыңбы?

— Ананчы, эртең балнийсага барсаң менден түндө токмок жегендердин толтурасын көрөсүң.

— Ыя! Сенден алыс болуш керек экен анда.

— Менден алыс болуш үчүн аялдардан алыс болушуң керек. Көңүл ачууга шылтоо таап берсе шылкыйган сени көрдүм. Ушу сен эркек элесиңби?

— Эркек элемин. Аялдар коллективи мага анан бүт эркектер коллективине эркектер күнүнө карата бадарке даярдап атышат, билсең.

— Хе, ошол да эркектердин майрамыбы? Ал советский армияныкы. Чыныгы эркектердин майрамы менмин! Акча, аял, арак… Оо жыргал.

— Жыйырма үчүнө сөз тийгизбе, эй. Ал күндү календарда кызыл кылыш үчүн аталарыбыз канчалаган кызыл-кыргын кармаштарда кырчылдашкан.

— Хе мени ойлоп таап, силерге импорттогон аталарым деле мени кызыл кийинтиш үчүн кызылдай акчаларын аяшпайт. Кийин көрөсүңөр.

— Глобализация дечи. Бирок мунуңар өтпөйт. Кантсе да бизди мусулман өлкөсү дейт.

— Мусулман өлкөсүңбү, бузулган өлкөсүңбү — глобализациянын алдында алсызсыңар. Кыпкызыл кийген кылыктанган жапжаш кыз болуп жолукканымда аргасыздан «ай ля вю» деген бойдон артымдан чуркайсың. Ага чейин кош бол!

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *