Гүлүмкан Исаева: Такыр эркин абалда ачылат күн (конкурска)

ЖАМГЫРДА Жөө жүгүрөт көктүн өжөр туманы, Жөөлөй козгоп менин эски ылаңым. Жогорудан бийлеп түшкөн тамчынын, (Көрбөй бирок) Жөн жай гана кереметин угаарым Сезип турам. Албайм деген кол чатыр да колумда. Ансыз болбос, алуу абзел моюнга. Аркы-берки эшиктерин каккылап (Мезгилдердин) Кимди издеп баратамын июнда кезигүүгө? Бир күн чачып асманга чачыласын, Такыр эркин абалда ачылат күн. А ошондо эч нерсе болбогондой (биз экөөбүз) Кейпин кийип бекерчи тааныштардын көрүшөрбүз… 14-ТРОЛЛЕЙБУС Омкоро салып тоону, Окуудан кайткан учур. Мен жана баратабыз, Троллейбус Он төртүнчү. Мен […]

Ɵмер Сейфеттин: Күлгүн бермет менен кооздолгон чапан (конкурска №6)

АҢГЕМЕ Төбөсү бийик, салкын жыйын ɵтчү бөлмөнүн ичи күндɵгүгɵ караганда бүгүн жымжырт, кɵлɵкɵлүү да болуп турду.  Терезелеринен көк, сыя, кызгылт өң болуп кубулуп  түшкɵн жаздын нуру дубалдагы сүрөттөргө тийип, жашыл түс болуп чагылып, коюлашып кетет. Жибектен жасалган төшөктөргө тизе бүгүп отурган чарчаңкы вазирлер жерге төшөлгөн килемдин түстүү кооз оюларын тиктеп отурушат, узун ак сакалын арык колдору менен сылап отурган кары садразамдын[1] оту ɵчкɵн кɵздɵрү  бир жамандыкты ойлоп жаткандай, узакты, белгисиз бир жактарды тиктейт. – Пашалар[2], бизге эр жүрөк адам керек, […]