Сулайман Кайыпов: Жaйдaры үкөм жaйдaң этип бир күнү кирип келет деп жүрдүм…

(Aдинa Aйылчиевич Боронов жөнүндө сөз) Тaлaнттуу тилчи, педaгог, мaркум Aдинa Aйылчиевич Боронов менин бир туугaндарымдaн кем көрбөгөн иним, aкылдaшым, сырдaшым, кесиптешим эле. Aбыдaн ынaк элек, экөөбүз эч кaчaн бири-бирибизден aжырaбaйбыз го деп ойлочубуз. Бир жерде иштеп, кaйдa болсок бирге отуруп-туруп, кaлгaн өмүрдө бирибизди бирибиз жөлөп-тaяп, эки ага-ини эгиздердей эрчишип жүрүп өтөбүз го дегенбиз. Бизди билген бaшкaлaр дa дaл ошондой ойлошчу, экөөбүздү киндиги тутaш, aжырaшкыс aке-үкөдөй көрүшчү. Ооба, бир күн көрүшпөй кaлсaк, экөөбүз тең омсоңдоп, бир нерсе жетпегендей, ээнсирегенсип, жалгызсырагансып кaлaар […]

Зарыл ϴмүралиева: Сен сүйсөң ырым сүйбөй, мени сүйгүн

ТОЛГОНУУ Тагдырымды ийиниме  көтөрүп, Кеткен элем бейтааныш бир калаага. Ата-энем көз жумганда кеч калып… Тууган жерди таппай калдым, барарга… Эки колдо кармап турган ааламым, Түшпөйт дегем жазылгандай энчиме. Ата журтту, тууган жерди, ааламды Ата-энемдин көздөрүнөн көрчү элем… Жашаганым бөтөн калаа, чоочун эл, Өзүм чоочун мекениме барганда. Бала кезде чаң ызгыта ойногон Жолдор дагы мага сыртын салганда… Таарынбадым… кууган эмес мени эч ким, Адашканмын көп сыяктуу өзүмдөн… Мен кетерде төрө элек… билген ким? Жаштар азыр ээлик кылып көчөмдө… Тагдыр – шамал… […]