Кеч күз болучу. Бүт мөмө-жемиштер күүлүп түшкөн, желип бүткөн. Бирок саргарган жалбырактардын арасына бир кызыл алма жашынып калыптыр. Серең-серең секирип, өз жолу менен бараткан коён кокусунан аны көрүп калды. Табарын тапты дечи, бирок кантип үзөт? Бийик өскөн алма бакка канчалык кыйын болсо да секирип жете алмак эмес.

— Карк-карк! — эткен үн чыгып, карай калса карга учуп баратыптыр.

— Эй карга, алмамды үзүп берчи! – деп кыйкырган коён каргага алманы көрсөттү.

Сүйүнүп кеткен карга алмага өзү жалгыз ээ болом деп ойлоду да, үзгөндө көтөрө албай түшүрүп жиберди.

— Рахмат, карга дос! – коён ала калганча болбой; алма жандуудан бетер качып жөнөбөспү. Коркуп кеткен коён алаңдаган көзүн токтотуп карап, алма бак түбүндө жаткан кирпиге түшүп тикенегине сайылып калганын, ал чочуп ойгонуп качып жөнөгөнүн түшүнө калды. – Токто, токто! Менин алмамды кайда алып жөнөдүң!

Кирпи токтой калып жооп берди:

— Жок, бул менин алмам. Менин жонумда турабы, демек меники!

— Бул алманы мен тапкам, демек меники!

— Экөөңөрдүкү эмес! Мен бактан үзгөм, меники!

— Жок меники!

— Меники!

Үчөө бүткүл токойду баштарына көтөрө кыйкырып, жулмалаша кетишти. Карга кирпини тумшугунан чокуп алды, карганы коён бөйрөккө тепти, кирпи коёнду тикенеги менен сайып калды.

Капысынан күркүрөгөн үн угулду:

— Эмне деген ызы-чуу, каяктан чыккан тополоң!

Үчөө, кабак түйө карап турган аюуну көрүп арыздана кетишти:

— Алманы мен тапкам, бербей жатышат.

— Мен үзсөм, талашып атышат.

— Менин жонумда тургандан кийин меники да.

— Чурулдабай башынан түшүндүргүлөчү. Ким тапты алманы? – кайра күркүрөдү аюу.

— Мен, — деди коён.

— Ким үздү?

— Мен, — деди карга.

— Ким тосуп алды?

— Мен, — деди кирпи.

— Анда эмесе бул алмада үчөөңөрдүн тең эмгегиңер бар экен. Демек алма өчөөңөрдүкү.

— Кандайча үчөөбүздүкү болот? Алма бирөө эле болуп атпайбы.

— Макоолор! Алманы үчкө бөлбөйсүңөрбү.

— Аа чын эле, бөлүп жесек болот да!

— Ушуга да акылыбыз жеткен жокпу!

— Бөлсөк текши жетет турбайбы!

Азыр эле Уруша кеткен үчөө кеңешип алманы төрткө бөлүп, ар кими бирден бөлүк алып, бирин аюуга беришти.

— А мага эмнеге берип атасыңар? – түшүнбөй калды аюу.

— Алманы калыстык менен бөлүштүргөнүңүз үчүн…

Көрдүңөрбү балдар бирөөнө да жетпей жаткан алманы төртөөнө жеткирген калыстык менен ынтымактын күчүн.

Которгон Кубанычбек АРКАБАЕВ

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.