Раджниш Ошо: Жеткен акылсыздык кайсы?

*     *     * Бирөөнүн сүйүүсүнө кантип татыктуу болсом деп ойлонбо, өзүң сүйүүңдү арна. Бергенде гана ала аласың. Башка эч жол жок… *     *     * Өзүңө жагымсыз адамдардан оолак болуу жыргалчылыгын тартуула. *     *     * Кубаныч менен бейпилчиликке салынган үч тузак бар: өткөнгө өкүнүү, келечек үчүн тынчсыздануу, бүгүнкү күнгө нааразы болуу. *     *     * Жашооңорду аруу иштерди жасоого арнагыла. Жагымсыз иштерге чарпылбагыла. Убактыңыз да, энергияңыз да чектелүү экенин эстен чыгарбаңыз. Ушундай кыска өмүрүңүздү, ушундай кичинекей энергияңызды ачууга, кайгы-капага, жек көрүүгө, кызганычка […]

Кыргыздын коогасы – Паракорлук, коркунучу – Коррупция

Паракорлук – өзүнө расмий же ишенип берилген кызмат абалынан кыянаттык менен пайдаланып, башка бирөөнүн ишин мыйзамсыз бүтүрүп бергени үчүн андан акча же башка баалуу нерсе өндүрүп алуу. «Пара» – түрк сөзү, ал – түрк лирасынын 1/100, курушунун 1/40 бөлүгүнө барабар келген майда акча. Кыргыздар мындай акчаны «сары чолок» дешкен. Кыргыз тилине «пара» жогорудагыдай кадыресе «акча», «тыйын-тыпыр» маанисинде эмес, кандайдыр бир ишти тымызын бүтүрүп бергени үчүн бирөөгө жең ичинен берилген акча же белек-бечкек деген мааниде кирген. Бул сөзгө бир нерсени аткаруучу […]

Константин Паустовский: Виктор Гюго

АҢГЕМЕ Бир убактарда сүргүндө жүргөндө жашап жүргөн Ламанштагы Жерсей аралында Виктор Гюгого эстелик тургузулган. Ал океандын жээгиндеги бийик жардын кырында турат. Эстеликтин турган негизи жерден жыйырма же отуз сантиметрдей көтөрүлүп, өтө эле жапыз орнотулуп, тегерегин чөп басып калгандыктан Гюго жерде тургансып көрүнөт. Эстеликте Гюгонун шамалга каршы баратканы чагылдырылган. Ал алдыга карай жүткүнүп, үстүндөгү плащынын этек-жеңи шамалга далбактайт. Бир колу менен башындагы калпагын төбөсүнөн бекем басып алган. Ал океандан соккон бороон менен кармашып жаткандай. Эстелик адамдын таманы аз тийген ээн талаада, […]

Чыңгыз Айтматов адабият майданына жаңыдан келгенде…

Жакшы көргөн кесиптешим, калемдешим, сырдашым, илим доктору Музаффер Үреклиге Менин Чыңгыз Төрөкуловичти сыртынан алгач таанышым 1952-жылдын апрели. Мен Бишкектеги №5-орто мектептин сегизинчи классында окуйм. Айылдан келгениме тогуз ай болгон. Көбүнчө орус тилин үйрөнүү менен алектенип, натыйжада жөө жомоктор түгүл, жеңил адабий чыгармаларды түшүнүп окуганга жарап калгамын. А кезде дүкөндөрдө, киоскаларда китептер, журналдар, газеталар абдан эле арзан баада сатылчу. Алардын мага кызык көрүнгөндөрүн сатып алчумун. Мен үзгүлтүксүз окуган мезгилдүү басмасөз органы «Комсомолец Киргизии» деген жаштар үчүн чыгарыла турган гезит болчу. Бир […]