Махабат КАСЕИНОВА: Сен башкысы – барчу жолду унутпа (конкурска)

*     *     * Сен деңизге барчу жолду билесиң, Сезимдерим селдей ташып баштаса, Көкүрөккө көп ойлорум батпаса, Дал ошондо барчу жолду сурармын. А чынында кереги эмне булардын?.. Азыр деле айтчу сөзүм көбөйдү, Бирок бүгүн айтпаганым жөн өңдүү… Күндөр өттү жалбырактар саргайды, Күндөр келди дарак бүрдөп көгөрдү. Миң бир күндүн жылуулугун сездирип, Кыял жашайт тамырымда, канымда. Азырынча баарын таасын белгилеп Айтып турам сырларымды жаңы ырда. Билбейм бүгүн мен эмнеге кубандым? Кереги бар деги кимге булардын? Сен башкысы – барчу жолду унутпа, Мен […]

Ги де Мопассан: Коко (конкурска №32)

АҢГЕМЕ Чөлкөмдөгүлөрдүн баарысы Лукастын чарбасын “хутор” деп аташчу. Неге экенин эч ким айта албайт. Ырас, дыйкандарга “хутор” деген сөз байлык жана дөөлөттү түшүндүрчү. Бул чарба чөлкөмдүн эң чоң, эң бай жана эң ыңгайлуу отурукташкан турагы эле. Жапыз жана назик алма бактарды катуу шамалдан коргоо үчүн далдайган бийик беш катар чынар теректер менен курчалган кең короо, жем жана дан сактоочу тосулган имараттар черепица менен тамы жабылып, оттуктан курулган оттуз аттык зыңкыйган атканалар жана кызыл кыштан салынган хан сарайдай үй көз жоосун […]

Өмер Сейфеддин: Бүргөлөр (конкурска №31)

АҢГЕМЕ Сүйүү-мүйүү эмес… Жанагы кокустук дегенибиз, тарыхты жазган, бактылуулукту жараткан, үй-бүлөлөрдү курган, белгисиз зат бар эмеспи? Дал ошол мени Роза Майерге жолуктурду. Жыйырма жашына толуп толо элек кезим. Кичинекей итим Котон менен Измирдин экинчи класстагы мейманканаларынын биринде жашачумун. Бир күнү маңдайымдагы бөлмөгө бакырайган көк көздүү, сары чачтуу француз кызы келди. Кайгырып турганы жүзүнөн көрүнүп турду. Мейманканадагы кызматкерден ким экендигин сурадым. — Парижден бир армян дарыгердин аркасынан келиптир. Дарыгердин үй-бүлөсү кабыл албай кууп жиберген экен. Байкуш эми өлкөсүнө кайтуу үчүн кеме […]

Чолпон ОРОЗАЛИЕВА: Мейкиндикти карек менен көзөп өт (конкурска)

ЖЫЙЫРМА ЖЕТИ 27 – сен ушундай жаш белең? Кусалык да, сагынычка кас белең? Туулган күндө күтүлбөгөн белектей Берилген бул махабатка мас белем. Кулагыма куйган сөзү апамдын Унутулуп «чектен чыкпай бас» деген. Сен жаныма жакындасаң акырын Толуп-ташып чытырайт да жаш денем. Билбейм мурун таразадай так белем, Эстегим да келбей анын баарысын, Кетип барам кереметтүү жак менен. Мени ушунча толкуттуңбу, жаш жигит, Же 27 – сен ушундай жаш белең? КЫЗ, КЫЗГАНЫЧ… Бардыгына бакыт каалаган Бар болчумун кенен ааламдай. Түнү бою кыйнап кызганыч […]

Исламидин Дооров: Жаңгак (коңкурска)

АҢГЕМЕ Асман сызып таңкы жеңил булуттар өз багытында. Кыштын акыркы күндөрүнүн бири, кар сейрек болгону менен аба суук. Эки караан орус мүрзөнү аралап келатты. Түрлүү жасалгаланган православ кресттери төөнүн өркөчүндөй дөңчөлөрдөн кол жайып турушту. Таңдын назик шоолалары бийигирээк келген кресттердин чокусун, ар-ар жерден жылаңачтанып турган эмендердин бели-боюн сарыга боёп, жеңил үйлөгөн жел чырпык башын улам ийип турат. Шапкесин баса кийген кашы калың жигиттин аты — Максат, күрс-күрс жөтөлүп келаткан арык чырай жигитти Касым деп аташат тааныгандар. Мүрзө ортосуна келгенде Касым […]

Азиз Кочкоралы уулу: Сан түркүн ойлорумдун жетегинде (конкурска)

КАТ ЖАЗДЫМ Билгизбей мен өзүңө сүйүү дартын, Жүрөктөн аккан жашым ичке каттым. Суроолуу ак баракка чиймеледим, САЛАМ деп баш жагына жазып каттын. Сагынып кездешүүгө шашабызбы? Аралап сейил багын басабызбы? Сырдашып көздөр менен үн-сөзү жок, Сырларын ак сүйүүнүн ачабызбы? Ойлорго түркүн кыял батабызбы? Ойлонгон ойлорубуз катабызбы? Бир төшөк, эки жаздык жаздана албай, Кусалуу бакыт даамын татабызбы? Сан түркүн ойлорумдун жетегинде, Кат жаздым актай барак беттерине. Ар дайым жашайсың деп жүрөгүмдө, Катымдын жүрөк тарттым этегине. СУРАНАМ Өмүрдө ойноп-күлүп жыргагыла, Досторум менин сөзүм […]

Ашир Кулиева: Үнсүздүк – жылуу сөздү күтөт жоктоп (конкурска)

ЖАЗ Жазым келди, жарыш ойдо күткөнүм, Айтып мага, кыш жомоктун бүткөнүн, Жылыта бер, кар менен тең эрисин… Муңдуу жаштын, кирпигиме сүрткөнүн. Сезимдеги кайдыгердик жүктөмүн, Серпип салып кайраттуулук түптөгүн. Табиятка шерик болуп уктаган… Эркти ойгот, ойгонушун күтпөгүн. *     *     * Жер бети жашыл көйнөкчөн, Жемишин төгүп чөйчөктөн. Жаз келет эми, кыш кетти, Салаңдап муздуу сөйкөчөн Кыш кетти, аппак көрпөчөн Жаз келди жашыл көктөмчөн. Өзгөрбөй өзүм боломун, Кышта да жаз да өзгөчөң. СӨЗ Сөз — ыйык, сөз — керемет, сөздөр — оттук, […]

Нускат Манкушева: Дүрбөлөң ойлорумдан кутулайын (конкурска)

СҮЙҮҮ БАГЫ Сүйүү багы багың ачам дедиңби, Күтпөй жүрсөм күн көтөрүп келдиңби? Кучак-кучак гүл үстүңө жыгылдым, Гүлзарыңда мурда көрбөй жүрдүмбү? Үстүмдөгү чечем кабат муңумду, Үзүп салдым жүгөн болгон курумду. Поэзия туу көтөрүп баратам, Из калтырып кетейин деп жугумдуу. *     *     * Чырмалып ойлорумдун желесине, Чыгалбай түшүп кеттим тереңине. Чуу салып, кайдан келдиң кызарган чок, Чыйрыгам жылына албай илебиңе. Кабынан сууруп алдың жүрөгүмдү, Капыстан тузак жайып түнөгүмө. Кадалып туруп алды тагдыр өңдүү, Капилет атылган жаа жүрөгүмдө. Дүрмөтүң кызыл чоктон октоп алган, […]

Өткүр Хашимов: Махабат (конкурска №30)

Өткүр Хашимов (Ўткир Ҳошимов) 1941-жылы Ташкент шаарында туулган. 1964-жылы ТашМУнун филология факультетинин журналистика бөлүмүн аяктаган. Ал газета-журналдардын редакцияларында иштөө менен көркөм чыгармаларын, публицистикаларын үзгүлтүксүз жазып келген. «Баар кайтып келбейт» деген повести Шерназар Шүкүров тарабынан кыргызчаланып, өзүнчө китеп болуп чыккан. Өзбекстан Жазуучулар союзунун жыл сайын берилүүчү Айбек атындагы сыйлыгынын соорундары, Өзбек ССРинин мамлекеттик сыйлыгынын лауреаты. Өзбекстандын Олий Мажлисинин биринчи жана экинчи чакырылыштарынын депутаты. 1999-жылы Кыргызстандын «Өмүр баяны» уюму Ө.Хашимовду «Нур борки, соя бор», «Дунёнинг ишлари», «Қатағон», «Ўзбек иши» аттуу чыгармаларындагы гуманисттик […]

Антон Чехов: Мансапкордун өлүмү (конкурска № 29)

АҢГЕМЕ Жанга жыргал мемиреген кечтердин биринде, чарба иштериндеги төрө Иван Дмитрич Червяков экинчи катардагы отургучтардын биринен орун алып, “Корневиль коңгуроосун” дүрбү менен көрүп отурду. Көрөт да, өзүн ырахаттын туу чокусунда сезет, чиркин. Бир маалда эле… Аңгемелерде ушул “бир маалда эле” көп кездешет. Авторлор чын айтат бирок: жашоо ушундай кокустуктарга бай эмеспи! Бир маалда эле, ал жүзүн чүйрүп, көзүн элеңдетип, аба жетпей демигип кетти… Дүрбүдөн көзүн алып, эңкейе берди да… а-апчү!!! Өзүңөр көргөндөй, чүчкүрүп алды. Эми чүчкүргөнгө эч ким эч жерде […]

Элдияр Элчибек: Атанын бейити (конкурска)

АӉГЕМЕ Талаа калды, түз калды… Кайра кайтып келбей турган жол калды… (Автордон) Каргалар «карк» этип, карагай башында. Эшик суук болчу… — Апаӊ жаш калды. Күйөөгө тийиши керек!- дешти туугандар. Ал эми бала болсо, күйөөсү өлгөн жаш келиндер, андан ары жашоосун башка эркек менен өткөрүп, бөлөк-бөтөн бүлө күтүп кетишерин билчү, бирок өз апасы жөнүндө: “Уруксат бер, бул сенин милдетиӊ!» — деп айтышканда, ичи «тыз-з» этип кетти. Өлгөндүн өз шору, тирүүлөрдүн жашоосу андан ары уланыш керектигин бала кайдан билсин… Көӊүл ооруткан сөздөн […]

Рубен Гальего: Ак темгил жашоо (№ 28 конкурска)

Толук аты-жөнү – Рубен Давид Гонсалес Гальего. Орус тилдүү жазуучу, журналист. 1968-жылы 20-сентябрда Москвада туулган. Таятасы Игнасио Гальего (1984-жылдан Испания Компартиясынын Башкы катчысы) небереси колу-буту шал туулганына уялып, бир жашында жетим балдар үйүнө өткөрүп салат. Кызына “бала чарчап калды” деп коёт. Рубен кийин Соода техникумун бүтөт. 2001-жылы Прагада апасы менен табышат. Үч ирет үйлөнгөн, үч кызы бар. “Ак темгил өмүр” (“Белое на чёрном”) деген автобиографиялык чыгармасы 2003-жылы эң мыкты роман деп таанылып, “Букер-Открытая Россия” сыйлыгына татыйт. Бул роман англис, француз, […]

Антония Буицца: Курбулар (конкурска №27)

АҢГЕМЕ -1- —  Саат канча болду? —  Тогуздан он беш мүнөт өтүп кетти. — Кандай кылалы? Заказ кыла берелиби? — Ооба, ошентели. Менимче, ансыз деле көпкө чейин күтүп калдык. — Ченг! Бизге үч каппуччино менен үч бриош! Ар жекшемби сайын бир топ жашка келип калган ушул үч кемпир чогулуп, тегеректеп олтуруп кетчү кичинекей үстөлдүн жанына тааныш официанты бир заматта пайда болду. — Бриоштун кайсынысын каалайсыздар? — Кандайын алалы, кыздар, баарынын тең ичинде эч нерсеси жок жөнөкөй эле  болсунбу? Карла витринанын […]

Михаил Зощенко: Күйөө (конкурска №26)

АҢГЕМЕ Жакында Егорка Басов үйлөндү. Ал салмагы токсон килодон ашкан, зор денелүү мурду балтайган аялды алды. Негизи ал жолдуу адам экен. Ага чейин Егорка Басов 3 жыл жесил болуп жалгыз жүрдү – эч ким ага тийгиси келбеди. А Егорка болсо көрүнгөнгө эле сөз айта берчү. Керек болсо жакын аралыкта жашаган солдаттын жесирине да барды. Бирок анын үмүтү акталган жок. Дал ушул окуяны Егорка Басов баяндап бергенди жакшы көрчү. Берилип алып калпты кудайды карабай ышкыртчу, баянына улам жаңы кызыктарды кошуп коёт. […]