Лев Толстой: Козу карын жана эже-сиңди (конкурска №41)

АҢГЕМЕ Эки кыз козу карын көтөрүнүп, үйлөрүнө баратты. Алар темир жол аркылуу өтүшү керек болчу. Эже-сиңди от арабаны алыс жакта деп ойлошуп, шагылды тебелеп, темир жолдун үстү менен жол улашты. Капыстан машина гүүлдөдү. Кыздардын улуусу артка качып, кичүүсү жол аркылуу  чуркап өттү. Эжеси: — Арт жакка баспа! — деп тынчсызданып, сиңдисине үн катты. Бирок, катуу келаткан от араба өтө жакындап калган болучу.  Кичинекей кыз анын ышкырыгына көңүл бурган да жок: ал “артка качууга буйрук берип жатышат окшойт”- деп ойлоду. Темир […]

Лев Толстой: Падыша жана көйнөк (конкурска №40)

Жомоктор Ооруга чалдыккан  падыша мындай жар салат: — Мени айыктырган кишиге жарым падышалыгымды беремин. Акылмандар чогула калышып, падышаны кеселден айыктыруунун жол-жобосун издешет. Бирок, анын ыкмасын эч ким билбейт. Падышаны  сыркоодон арылтуучу кеңешти  бир гана акылман  табат. — Эгер бактылуу адамды издеп таап, анын көйнөгүн падышага кийгизсек, ажобуз оорудан азат болот, — дейт ал. Падыша бактылуу кишини издөө үчүн  өз амирине  караган туш тарапка  элчилерин жөнөтөт. Бирок, элчилер бакты-таалайлуу пендени узак убакыт  бою издешкени менен андан майнап чыкпай, мээнети талаага кетти. […]

Михаил Жванецкий: Жан дүйнөң менен денеңди бирдей алып жүрүшкө аракет кыл

Тарыхка кириш кыйын, бирок булганып алыш оңой. ♦ ♦ ♦ Жашоо жакшы өтүп жатат, бирок жаныңдан. ♦ ♦ ♦ Абийирдин тазасы — жаман эс-тутумдун белгиси. ♦ ♦ ♦ Эгерде акмак менен талашып жатсаң — ал деле ошону кылып жатса керек. ♦ ♦ ♦ Бизди жолубуздан эч ким чыгара албайт, биз кайда болсо да бара беребиз. ♦ ♦ ♦ Көп кырдуу адам – бул шек жарата турган мактоо. Балким, ал сени адепсиз, орой, макоо, акмак, өзүмчүл деп жаткандыр. ♦ ♦ ♦ […]

Юруслан Азимжанов: Сынып канча, канча жолу куралам (конкурска №5)

ТООЛОРУМ Оо тоолорум турасыңар көк тиреп, карааныңар көөдөнүмдү көптүрөт. Кырыңардан бүт ааламга көз салам, чокуңардан асман бетин өпкүлөп. Тоо этекте бейпил жашоо кечирем, тоого чыксам көккө колум жетти дейм. Тоодой намыс, тоодой максат артынып, тоодой бийик болсом экен деп тилейм. Тоолор биздин урабаган тактыбыз, кудай бизге сакчы кылып кургандай. Алаканын жайып алып коктулар, Жараткандан бата тилеп тургандай. Тоолорум эх өзүңөрдө көгөрөм, көркүңөрдөн чоң бакытка бөлөнөм. Тагдырымдан аласалып жыгылсам, бооруңарга, жонуңарга жөлөнөм. Жүрөгүмдө нечен ойлор теминет, тоо боорунда далай тагдыр кезигет. […]

Дүйшөнбек Бектемир уулу: Арзуу, эңсөө, сагынууда жашаймын (конкурска №4)

НАРИСТЕЛЕР-АРУУЛАР Чоң бут кийим, чоң көйнөк кийген менен, Жер кыдырып, көп нерсе билген менен. Наристедей туптунук боло албайбыз, Жакшы адам көрүнүп жүргөн менен. Наристелер атыр жыт, гүл денелүү, Жашагыңды келтирет сүйлөгөнү, Үйрөтөбүз жашоонун сырын чоңдор, Аруулукту алардан үйрөнөлү. Оору-сыркоо алардан алыстасын, Улуу муундар оң жолго багыттасын. Биз үйрөнгөн наадандык, пастыктарды Көргөзбөйлү үйрөнүп алышпасын. Наристелер оң жолго багыттасын, Наристелер бизди ээрчип калышпасын. УУРУЛУК Кыял бийик, айыл анын тирөөчү, Көз алдымда өскөн жердин сүрөтү. Артта калган күндөрүмдүн жакыны, Кайталангыс балалыктын күбөсү. Чоңою […]

Камчыбек Узакбай уулу: Күндө жаңы төрөлөбүз өлгөнү (конкурска №3)

МӨНДҮР Чагылгандын үнү өктөм жаңырып, Жарк-журк этип сүрү көктөн чагылып. Ал аңгыча тумчуктуруп сур булут, Асман калды чоң кырсыкка кабылып. Сүйүнгөндөй мындай учур, абалга, Сүйүп жүзүн туман түшсө дабанга. Бариктери желге назик ыргалып, Бак-дарактар бийлеп турду шамалга. Адамдарга көрсөтө албай батынып, Ак булуттар асман сырын жашырып. Үзүлгөндөй үр кыздардын мончогу, Мөндүр жаады, көк шиберге чачылып. Улам чертип тийсе дагы чекеге, Балдар сезбей мөндүр терет кесеге. А чоңдордун жөн турганы жөн эмес, Аруу нерсе арууларга дечү эле. БАКТЫЛУУ БОЛ Кол булгап, […]

Павел Бажов: Жыландын изи (конкурска №39)

АҢГЕМЕ-ЖОМОК Соймон жылан байлык көрсөткөн баягы балдар, Левонтьевдер акырындан оокатын оӊдоп алышты. Атасы өлгөндөн кийин, жылдан жылга жакшыраак жашай башташты. Үй куруп коюшту. Эми укмуш болбосо да, түзүк эле үй. Уй сатып алышты, ат-көлүктүү болушту. Короосунда эки-үч кой кыштап калды. Энеси кубанычын жашыра албайт, жок дегенде карыганда жарык күн көрүп калды. Мунун баардыгы баягы Семеныч деген абышканын көмөгү менен болбодубу. Баарына баш-көз болду. Башкалардын көзүнө көп чалдыкпай, контордогуларга анча байкалбай алтын менен кандай иштеп, кандай мамиле кылышты үйрөттү. Алтын менен […]

Бибинур Жыргалбаева: «Колуңду берчи» (конкурска №2)

АҢГЕМЕ Түн бир оокум. Асман бетинде жаркырап турган сансыз жылдыздарды каардуу булут каптап, бир да жылдызга жаркыроого мүмкүндүк бербей кыйнайт. Бул учур караңгыны жазданып, үмүт шооласы кире албаган, буга чейин бейтааныш бөлмөдө бала жалгыз жатты. Апасынын ысык алакандарын тынбай издеп, күнөөсүз наристе ширин уйкуда кыйналып, издегенин таба албай кайгылуу жатаар эле. Энесинин мээримге толгон жылуу алакандарына зар, кайра-кайра төшөктөн колун бери созуп, белгисиз, багыты жок жолдордон апасынын бүт дүйнөнүн мээримин кармап турган алаканын издейт. Түн койнунан түрө издеп табылбаган ысык […]

Музаффар Розиев: Кайрадан тирилген Үркүн аскери (конкурска №1)

(Фантастикалык аңгеме) “21-кылымда Арал деңизинин кургашы менен көп нерсе өзгөрдү. Кургак чөлгө айланган бул деңиздин астынан чыккан туздар шамал менен кошо республикабыздын тоолоруна, тоолорундагы миңдеген жылдардан бери турган мөңгүлөрүнө учуп келип, аларды ээритүүдө… Акыркы жаңылыктар боюнча Кыргызстан жана Кытай мамлекеттеринин ортосундагы тоодо ким экени белгисиз бир адам табылды. Ал адам жөнүндө маалыматтар дагы да толук бериле элек. Берилген кабарларга  караганда, ал  100 жыл мурунку Үркүн учурунда өз элин орус аскерлеринен коргоп жатып жоголгон кыргыз аскери экендиги айтылууда… Аны эң биринчи […]

Павел Петрович Бажов: Күмүш туяк (конкурска №38)

АҢГЕМЕ  Биздин заводдо Кокованя деп атап койгон бир абышка жашаган. Анын үй-бүлөсү калган эмес, жалгыз жашагандан көрө бир жетим бала багып алууну чечти. Коӊшу-колоӊдорунан сурап көрдү, андайды билбейсиӊерби деп кошуналары айтып калды: – Жакында Глинкада Григорий Потапаевдердин үйүндө балдары жетим калды. Улуу кыздарын приказчик баринге иш кылгандарга тапшырып койду. Алты жаштагы кичүү кызынын эч кимге кереги жок. Ошону киргизип ал. – Кыз бала менен мага оӊтойсуз болор бекен. Эркек бала болсо жакшы болмок. Ага билгенимди үйрөтөр элем. Кыз бала менен […]

«Учур адабиятынын жаңы дүбүртү» конкурсунун чечими

«РухЭш» сайты өткөн жылдын 28-сентябрында жаш калемгерлерге чыгармачылык атаандаштык түзүү максатында учур адабиятынын жаңы дүбүрт, жаңы ысымдарын жамы журтка таанытууну көздөп, 18 жаштан 35 жашка чейинки адабияттын жаш ышкыбоздору арасында конкурс жарыялаган элек. Аталган конкурс Жогорку Кеңештин депутаты, акын жана жазуучу Каныбек Иманалиевдин демилгеси жана демөөрчүлүгү менен уюшулуп, байге фондуна жүз миң (100 000) сом коюлган. Арийне, учурдагы улуттук адабиятыбыз алдыга эмес, артына кеткен мезгилге туш болгонун дал ушул конкурска келип түшкөн чыгармалардын маңызынан аңдоого болот… Конкурс жыйынтыгы чыгарылганга дейре […]

Калыс Кенжебаев: Жалбырак (конкурска)

(Чоңойгусу келген балдар жана бала болгусу келген чоңдор үчүн жомок) Тереземден теребелге баш багып, үйүмдө бул сокур кишинин көзүндөй үлбүйгөн айнек алкактан башка кызык толуп жатса да, кайра тартылып карайм. Тартылганга татыктуу деле укмуш көрүнүш жок. Теребел дегенде эмне болмок: анда-санда зырылдап унаа өткөн чаң жол, жайкысын жайнаган гүлдөр болор эле, азыр кар жаңы кетип, бирин-серин байчечекей баш багып келаткан кез, анан бир да жалбырагы жок жылаңач дарак. Башка дарактар эчак бүчүр байлап, жалбырак ачып калды. А бул шордуу картаң […]

Гүлзада Абдырахманова: Өмүр! Үмүт! Өлүм! (конкурска)

Аткан таңдай жарык болот төрөлүү, Аркасынан кеч киргендей өлмөк бар. Турмуш деген ак бешикке бөлөнүү, Башка салган нерселерге көнмөк бар. Күндү жерге койбогондой аркандап, Өмүрдү да тушап болбойт бутунан. Бир күн бакыт, азап коштоп күндөрүн Акка моюн сунаары чын ушу жан. Билбейт али канча ашуу, кыр барын Сансыз санаа, дүнүйөсү бурганак. Көңүл канап, тилинсе да муштум эт, Колунда бар үмүт деген бир калак. ЖАЗДЫН ШАҢЫ Обон созуп дайра шаңдуу аккансыйт, Булут тарап асман жүзүн ачкансыйт. Келгин куштар учуп калды экиден […]

Гүлбарчын Боскеева: Бирөөнүн азабынан басынгам, жашырынгам (конкурска)

АБАЙЛАСАК БОЛМОК ЭКЕН Жолуктук бүгүн дагы көпчүлүктө, Сагыныч, кусалыктар ашып турду. Карашып аралыктан көз жүгүртө, Каректер муңайымга батып турду. Сиз төрдө, а мен ооздо, эки жакта, Сыр катып телмиребиз, тиктешебиз. Топурап баары үйүнө кетип жатса, Топ элдин арасынан издешебиз. Табышып колдор колду кыса кармап, Сыр бербей эл көзүнө саламдаштык. Жарыңыз көрсө балким ызаланмак, Анткени сүйөнүшө катар бастык. Көөдөн толгон көп ойлорду бөлүшпөй, Кантмек элек кетүү керек коштошуп. Абайласак болмок экен көрүшпөй, Алдык бүгүн жан дүйнөнү боздотуп. Узадык улам артты карай […]