Абдил Шерматов: Мугалимдин портрети

Ким тарткан жупуну бул портретти? Боёгунун түсү күңүрт ажарланбай, Натурасы коомайланат араң жандай, Бырыш-тырыш костюму бойго тардай, Бүчүлөнгөн көйнөгүндө галстук жок, Элеттен келе калган пендеге окшоп, Чыбыр-чыбыр беттеги бырыштары, Эске салат дервишти Чыгыштагы, Канча үңүлбө сен анын келбетине, Анча окшобойт мугалимдин бейнесине. Негедир көзү гана башкачараак, Карасаң каның дүргүп башка чабат, Аңтаргандай арыңды, уятыңды, Кареги карек көзөп турат карап: «Азгантай айлыгыңа алымсынып, Мага окшоп жашадыңбы каның сыгып? Жалтаңдап сүйлөй албай балдарыңа, Күлала болдуң беле шагың сынып?» Дегендей көз ирмебей тике […]

Зарыл ϴмүралиева: Сен сүйсөң ырым сүйбөй, мени сүйгүн

ТОЛГОНУУ Тагдырымды ийиниме  көтөрүп, Кеткен элем бейтааныш бир калаага. Ата-энем көз жумганда кеч калып… Тууган жерди таппай калдым, барарга… Эки колдо кармап турган ааламым, Түшпөйт дегем жазылгандай энчиме. Ата журтту, тууган жерди, ааламды Ата-энемдин көздөрүнөн көрчү элем… Жашаганым бөтөн калаа, чоочун эл, Өзүм чоочун мекениме барганда. Бала кезде чаң ызгыта ойногон Жолдор дагы мага сыртын салганда… Таарынбадым… кууган эмес мени эч ким, Адашканмын көп сыяктуу өзүмдөн… Мен кетерде төрө элек… билген ким? Жаштар азыр ээлик кылып көчөмдө… Тагдыр – шамал… […]

Мелис Маматжанов: Тикенектин уруктары — гүл болду жүрөгүмдүн талаасында

«М+Т»=?.. Чуркап ойноп жүгүрсөм да кой менен, Чайкачу элем элесиңди ой менен. «М+Т» барабар деп сүйүүгө Дубалдарга жазар элем бор менен. «Тапшырмаңды» жүргөн үчүн көчүрүп, Таңчу дайым экөөбүздү көпчүлүк. Араң жазсам ток урчудай атыңды, Аркасынан салчу элең өчүрүп. Андан бери канча жамгыр куюлду, А жазуулар өчпөчүдөй туюлду. Аруу, таза сезимдерим, эх аттиң, Апалардын чачтарындай суюлду… Багын ачтым деген менен эчендин, Бир өзүңө жетпей калып кекендим. Дарбазаңа жазамын деп ысымың, Жүрөгүмө жазып алган экенмин. Бул жашоодо көрсө дагы көз көптү, Бузбай […]

Абийрбек Абыкаев: Тентек ойлор – чакырыксыз коноктой

♦ ♦ ♦ Жан дүйнөмдө ак-кара эки башат, Айыгышып күрөшүп келет жашап. ♦ ♦ ♦ Ак башатым жеңгенде – оюм тунук, Кара жеңсе дүйнөмдө – бороон улуп… ♦ ♦ ♦ Ак жеңгенде – кубанып эргип согуп, Кара жеңсе – мыжыгат жүрөк ооруп. ♦ ♦ ♦ Кара жолдун коштогон жолдошу көп, Ак жолумдун түзүнөн, өрдөшү көп. ♦ ♦ ♦ Напсим турат ортодо жолумду бууп, Ак жолумдан карага айдайт ал кууп. ♦ ♦ ♦ Жаман адат жолумду бууп турат, Жалгыз, жалган миң […]

Линара Сатыбалдиева: Мени сүйүү – ачуусу жок шараптай

Адабият айдыңындагы азыркы сүрмөтоп акындардын арасынан ушул кыз алдыга тез суурулуп чыгар бекен жокпу — айта албайбыз… Бирок кыттай уюган айрым саптары ойго салып койду… Бул сенин уурдап алган саптарың эмеспи десем, өзүмкү дейт. Өзүңкү болсо — буюрсун, кийин төөбастыга калбасаң эле болду дедим… Өзү Алайдан болом дейт, көздөрү да алайган кыз экен. Баёо… Таза. 10-11-классымда тийди-качты ыр жазчумун дейт, кийин тыштап койгом дейт, окубай да койгом дейт чунак кыз. Мектепти бүтүп эле турмушка чыгыптыр. Төрөптүр. Тиричилик менен алышыптыр. Эл […]

Хуан Рамон Хименес: Жаңы барак

*     *     * Ошол кечте ага айттым, Кетээримди таң менен. Жылмайды да, суз карады, Ойго түшүп дүрбөлөң. — Эмне үчүн? – деп сурады, Өрөөн турду тунжурап. Өлүм келип көз алдыма Бараткансыйм мен кулап. — Эмне үчүн кетесиң сен? — Бул суроо булкат жүрөк, Тургансыйм жар кырында, Үн, сөзсүз, жансыз, жүдөп. — Кай жакка кетмекчисиң? — Кайдадыр жан тынчы жок, Бийик асман биздикинен Жылдызы да көрүнбөс шок. Кареги анын жашка толуп, Карады кунарсыз талаага. Жүзүнөн наз күлкү өчүп, Чөктү терең бир […]

Нуриз Өмүрбаева: Бир жыгылып, бир туруп жашап жатам

*     *     * Таштап чыктым күндөрүмдү бороондуу, Бул сапарым кайсыл жерден токтомок. Кетем бүгүн  узатаарым жок өндүү, Кайтып келсем, тосуп алчум жок болот. Таштап чыктым жакын деген адамды, Багым эле толбос дагы, кемигис. Жолдор бөлүп, мезгил бөлүп араны Жолукпаспыз, кааласак да эми биз. Таштап чыктым жамгыр, карлуу калааны, Санаага бай, сараң эле жыргалга. Айталбадым ушул жолдун азабын Тагдырынан жеңил чыккан ырларда. Таштадым мен барымды да, жогумду, Жолго чыктым, жүрөк менен көп күйгөн. Өткөн күндөр торобосун жолумду, Качандыр бир жаныш үчүн […]

Мамбетасан Ибраев: Кыргыздарга билим керек көз ачкан!

ГАРВАРД КУРАБЫЗ Келер күндөн үмүт үзүп себепсиз, Кеткен ишке кейий берүү керексиз. Эртеңкибиз кечээгиден маанилүү – Эл, жер үчүн, урпак үчүн керекпиз. Кыйындыкты жеңген элбиз эчактан, Кыргыздарга билим керек көз ачкан! Келгилечи окуу жайын куралы, Кем болбогон: Гарвард,Оксфорд, Техастан. Ар убакта ойлоп изги ойлордон, Адашпасак Кудай сүйгөн оң жолдон. Анда биз да шаар салабыз ажайып, Аша түшкөн: Дубай, Париж, Лондондон! 03.10.2019. КЕЛЕЧЕК МУУН Ой менен аштым далай белестерди, Ойлорум ойдогудай белек берди. Ондогон жылдар өтүп, көз алдыма Ооматтуу келечек муун […]

Омар Хайям: Ичпегиле Раджабда деп, дин сакчысы тажатты (рубаилер)

*       *      * Аалам сырын ачабыз деп катылган, Ой берметин өмүр бою сапырган. Таба алышпай эң негизги чордонун, А деп, бу деп өткөн далай акылман. *       *      * Бил тигинин билим чыйырын ачканын, Ой бурагын ай-асманга чапканын. Түшүнүптүр ким экенин, шылкыят Байкуштун көр көз жашынын акканын. *       *      * Жан бүткөндүн жаш-карысын карабай, Баарын терип, алат өлүм ылгабай. Өчпөс өмүр болбогон соң түбөлүк, Бири артынан бири кетет кармалбай. *       *      * Гүл тийбесе, гүл сабына куп дейли, Күн тийбесе, чок […]

Адилет Зарылбек уулу: Кай күнү жолдош дедиң кан досторду? (Конкурска №19)

*     *     * Кечир мени сүйүүм түбөлүк, кесир кылып койдум бактымды. Керек эмес эми актануум, Керек эмес эми ак таанууң. Билбейм неге мынча эңсеген Бир кыялга жетпей жашадым. Үмүтүңдү улап кете албай, Бир өмүрлүк ката жасадым. Кечир мени сүйгөнүм үчүн, Сүйүп туруп сага жетпеген, Жолду кечир, оюмду дагы жарым жолдо калсаң эгерде, жарым кылып алам деп жүргөн. Жарты болуп калба тагдырда, Кем кылбасын жарык бактыңды. кечир мени сүйүүм түбөлүк, кесир кылып койдум бактымды. *     *     * Бир үмүт жетелеген, Бир […]

Садырбек Турдубек уулу: Кайдасыңар замандын Эшенаалы, Касымдары? (Конкурска №18)

61-СЕКУНД Тойбой жашап семичкедей күндөргө, Дем алабыз өлбөй өмүр сүргөнгө. Эх деп эстеп бир күн жөнөп кетебиз, Ээ боло албай эң акыркы бир демге. Секунд, мүнөт алтымыштан ашпаган, Сутка сааты жыйырма төрт саат жалаң. Адамзатта алтымыш бир секунд жок, Аны санайт Акка кадам таштаган… Түнсүз, күнсүз түшүнүксүз башка жак… Түбөлүктүн түпсүз жайы башкараак. Алтымыш бир секунддан соң санак жок, Аягы жок мейкин жашоо башталат… ИЗДӨӨ Жүрөгүм эмнелерди батырбады, Жүк тартты, аргымактай лакылдады. Зарылдык жолду таппай, кайдасыңар? Замандын Эшенаалы, Касымдары! Соңкубуз […]

Перизат Жумалиева: Аалам кең – кубанычы, кайгысы бар (конкурска №16)

*     *     * Тоо-таштуу, топ жылдыздуу, айлуу жолдор. Ойдуңдуу, адыр-түздүү, сайлуу жолдор. Жеткирген жолоочуну максатына Зымырык, кыраан куштай жандуу жолдор. Ак жолдор, кандуу жолдор, кара жолдор, Умсунган, убайымдуу санаа жолдор. Кырсыктуу кокустуктан кан төгүлгөн, Кырс мүнөз, опурталдуу, балаа жолдор. Кара жолдор, кандуу жолдор, баткак жолдор, Ташы жок асфальт жолдор, таскак жолдор. Күбөсү кылым кезген карт тарыхтын Ташыркап, аксаганга таштак жолдор. Ысыткан аптабына күндүү жолдор, Кечиккен жолоочуга түндүү жолдор, Өмүрүнүн теңин алган кербенчинин Телмирген, терең ойлуу сүрдүү жолдор. Ак жолдор, кара […]

Махабат Касейинова: Элдин шары менен жашап үйрөндүм (конкурска №15)

*     *     * Көпкө кийдим, көйнөгүм да эскирди, Көргүм келбей бул күндөрү эч кимди. Карегимде оту барын кусанын Кимдер билди? Ким билсе да кеч билди. Уйку менен атып азыр ак таңым, Уйкусурап иш кылганым, басканым. Үйүм күңүрт, күүгүм тартса айлана Үргүлөөнүн үлгүсүндөй ак шамым. Күндөн-күнгө өңүм барат суз тартып, Күмөн ойлор үмүтүмдү кыскартып. Жүрөгүмөн тыз эттирип миң ирет Чыгат азыр салмагы оор туз калкып. Кайра тартып жаркытсамчы жүзүмдү, Кадимкидей күлүп тосуп күзүмдү. Көктү жиреп баскан кездер каякта? Жер бетинен таппай […]

Нарынбек Жамангулов: Арабызда жокпу азыр Асан Кайгы?!

АПАМ ЖАНА ТҮШ Кышпы, жазбы, жайбы же күзүндөбү? Өңүмбү же чын эле түшүмдөбү? Кайсыл мезгил, кайсыл күн, боолгой албай, Карайлайм мен түшүмдөн ойгоно албай, Караңгы түн басууда бүтүн мени. … Ак халат кийген жандар, оорукана, Апамды бир көрө албай тарып санаа. Ичимден күбүрөнүп келмемди айтып, Апакем жөнүндөгү термемди айтып, Кудайлайм, жакшылыкка жооруп гана. … Өкүрүк, өксүк боз үй капталында, Союлуп мал, короонун арт жагында. Апакемди өлдү деп өкүргөндөр, Үмүтүмдү акыркы өчүргөндөр, Таркагыла, бул түш да, таркагыла… Атакемди бир кезде жашырган […]