Сымбат Максүтова: Бир келген бул жашоомо каниетмин

Сымбат азыр изденүүнүн, өзүн-өзү табуунун таштак жолуна түшкөн кези. “Журналистика чыгармачылыктын, эргүүнүн душманы экен” дейт ал. Бирок көкүрөгүндө буулуктурган бир сезим баары бир тынч койбостугун сездим. “Мына ошол буулуккан сезимдердин жолун торобой, ачык кой, сага эмне баарынан кымбат сезилсе ошону жаз” дедим да жолумду уладым. Бул ырлар эски ырлар болсо да эски достой көзгө тааныш, жаштыкты, сирень гүлү төгүлгөн жазды эске салат, эргитет… Назгүл Осмонова ЭЛЕСИҢ КАРЕКТЕ Байкаба мейлиң, өтүп кет шашып жанымдан, Санаага салып, түпөйүл кылбай жүрөктү. Өткөндү кайра […]

Бурулкан Бакеева: Мени кантип өлтүрүшкөн?

Детектив аңгеме Мени өлтүрүп коюшканына 29 күн болду. Белгисиз болуп, дайыны жок болуп жаткан менин өлүмүмө тиешеси барлар кошо издеп атышат. Каерде сөөгүм жатканын билип туруп, издеп “таппай” жүрүшөт. Өзүмдүн ак жүрөктүүлүгүм, ишенчээктигим башымды жутту. 27 деги гүл жигит курагымда, аял алып кызыгын көрбөй, балалуу болуп артыма туяк калтырбай, жашоону таштап шейит болуп кете бердим. Тергөөчү болуп иштейт элем. Кыз зордуктаган жигит акча берип кутулуп, башка бир бечараны ак жеринен каралап түрмөгө түртүшкөнүн, уурусу күчтүү болсо ээси доого жыгылган ишти […]

Абдил Шерматов: Үмүт

Көк деңизде, туманданган көк жайык Агарат бир аппак жалгыз жел кайык. М.Лермонтовдон И.Арабаев атындагы Кыргыз мамлекеттик университетинин Мамлекеттик тил жана маданият институтунун III курсунун студенти,  ат-башылык  Элмирбек кызы  Айдинанын «Жарыгым» аттуу алгачкы жыйнагын («Жарыгым». Ырлар.-Б.:2018-ж) окуп, бул акын кыз жөнүндө жазам деп оозуман чыгып кетти эле. Көк желкелеген көр тириликтин айынан кол бошобой, бир топ убакыт өтүп кетти. Убакыттын өткөнүнөн деле зыян болбоптур. Бул аралыкта анын ырларын кайталап окуп, айрым бир ойлорумду тактап алдым, айрымдарынан баш тарттым. Кандай деген күндө […]

Чыныбай Турсунбеков: Адам кылсын Кудайым!

ЧЫН СҮЙҮҮНҮН КАСИЕТИ Сүйүүнүн улуулугун, Сүйүүнүн бийиктигин, Сүйүүнүн тереңдигин, Сүйүүнүн ыйыктыгын, Мен билбей жүрүптүрмүн! Жарк эткен жүзүн көрүп аялдардын, Шаңк эткен үнүн угуп аялдардын, Шыңк эткен назын сезип аялдардын, Зыңкыйган боюн көрүп аялдардын, Сүйүү деп билиптирмин! Колума колум болуп ар күнүмдө, Төшөлүп жолум болуп өмүрүмдө, Эки кыз, бир уул берип, күлүп-жайнап Гүл ачып келатканың көңүлүмдө, Улуулугуң эмеспи! Чалынсам жөлөп-таяп кадамымды, Билгизбей жашырып-жаап жаманымды, «Чыныбай, Чыныбайым» деп чуркасаң, Чыгарып элге жакшы тарабымды, Бийиктигиң эмеспи! Түшүнүп дайым менин абалымдан, Досту да, тууганды […]

Азамат Омош: Мигранттын ыры

АЛ МЕНИН АПАМ Кыш. Чилде. Аяз — суугу чыкылдаган. Төрөт үй. Акушерка тыпылдаган. Бир аял толгоо тартып жатат ана, Кара тер маңдайынан чыпылдаган. Ал менин апам эле. Бир аял толгоо тартат. Жер айланат. Үзүлүп омурткасы. Жан далбаса. «Ыңга-аа!» деп тирүүлүккө салам айтам. Ачылган жарыктыкка ак дарбаза — Ал менин апам эле. Жарк этип Күн көрүндү күлүп турган, Жаркырап жарык болуп күйүп турган. Жер, Ай, Күн, жылдыз, чексиз космос болуп, Элжиреп тиктеп мени сүйүп турган, Ал менин апам эле! Төрөлдүм. Уул […]

Кадырбек Аблабеков: Түш (конкурска №6)

(Үр кызы) Булут каптап ар тараптан, жаткан учур жаан да жаап, Эрте жаздын алгачкы айы, жаткан жерим муздак, сыз. Эки көзүм көктү тиктейт, эмне болуп кетээр деп Мен жаан менен ыйлап кирдим эки карек тушаксыз. Асман бетин чарк-чурк этип бир убакта чагылган Жарып өттү, асман кетти экиге да бөлүнүп. Үр кыздары сырдашууда олтурганын байкадым, Ал асмандын тилигинен аркы дүйнө көрүнүп… Ошол секунд, ошол ирмем, ошол кыздар ичинен Ошол асман тилигинен бир Үр кызы кулады. Ар жактагы көп адамдар кармаганга жетишпей, […]

Поэзия: «РухЭштин» адабий антологиясынан

ЭРКЕМ (Акын сиңдиме) «Жаша! — дедиң… — Бир жаныңды кубантып… Жаркылдап бир ыр кечеге кел!», — дедиң… Эркем, менин тоодон аша чабылган, Толкунумдун күүсүн угуп, чарчабай, Мени оюңда канча жолу термедиң?.. «Шаан-шөкөт да аралашсын жашооңо, Көз кубанткан көйнөк кийип кел!» — дедиң… Бу асмандын очогунда от дуулдап, Билбей калдым жайдын кирип келгенин. …Мени оюңда канча жолу термедиң? «Турмушка бир, китепке бир, ырга бир коробогун! Ташта аларды, кел!» — дедиң… Корогондон коркпойм, эркем… а балким, мен селт дечү коркунучтар калган жок. […]

Юруслан Азимжанов: Сынып канча, канча жолу куралам (конкурска №5)

ТООЛОРУМ Оо тоолорум турасыңар көк тиреп, карааныңар көөдөнүмдү көптүрөт. Кырыңардан бүт ааламга көз салам, чокуңардан асман бетин өпкүлөп. Тоо этекте бейпил жашоо кечирем, тоого чыксам көккө колум жетти дейм. Тоодой намыс, тоодой максат артынып, тоодой бийик болсом экен деп тилейм. Тоолор биздин урабаган тактыбыз, кудай бизге сакчы кылып кургандай. Алаканын жайып алып коктулар, Жараткандан бата тилеп тургандай. Тоолорум эх өзүңөрдө көгөрөм, көркүңөрдөн чоң бакытка бөлөнөм. Тагдырымдан аласалып жыгылсам, бооруңарга, жонуңарга жөлөнөм. Жүрөгүмдө нечен ойлор теминет, тоо боорунда далай тагдыр кезигет. […]

Дүйшөнбек Бектемир уулу: Арзуу, эңсөө, сагынууда жашаймын (конкурска №4)

НАРИСТЕЛЕР-АРУУЛАР Чоң бут кийим, чоң көйнөк кийген менен, Жер кыдырып, көп нерсе билген менен. Наристедей туптунук боло албайбыз, Жакшы адам көрүнүп жүргөн менен. Наристелер атыр жыт, гүл денелүү, Жашагыңды келтирет сүйлөгөнү, Үйрөтөбүз жашоонун сырын чоңдор, Аруулукту алардан үйрөнөлү. Оору-сыркоо алардан алыстасын, Улуу муундар оң жолго багыттасын. Биз үйрөнгөн наадандык, пастыктарды Көргөзбөйлү үйрөнүп алышпасын. Наристелер оң жолго багыттасын, Наристелер бизди ээрчип калышпасын. УУРУЛУК Кыял бийик, айыл анын тирөөчү, Көз алдымда өскөн жердин сүрөтү. Артта калган күндөрүмдүн жакыны, Кайталангыс балалыктын күбөсү. Чоңою […]

Камчыбек Узакбай уулу: Күндө жаңы төрөлөбүз өлгөнү (конкурска №3)

МӨНДҮР Чагылгандын үнү өктөм жаңырып, Жарк-журк этип сүрү көктөн чагылып. Ал аңгыча тумчуктуруп сур булут, Асман калды чоң кырсыкка кабылып. Сүйүнгөндөй мындай учур, абалга, Сүйүп жүзүн туман түшсө дабанга. Бариктери желге назик ыргалып, Бак-дарактар бийлеп турду шамалга. Адамдарга көрсөтө албай батынып, Ак булуттар асман сырын жашырып. Үзүлгөндөй үр кыздардын мончогу, Мөндүр жаады, көк шиберге чачылып. Улам чертип тийсе дагы чекеге, Балдар сезбей мөндүр терет кесеге. А чоңдордун жөн турганы жөн эмес, Аруу нерсе арууларга дечү эле. БАКТЫЛУУ БОЛ Кол булгап, […]

Түгөлбай Казаков: Бир бүркүттү көрөр мезгил келатат

ЖАЙЛООДО Алыскы бүлбүл берилеп, Ак-кара көзгө түшкөндө, Жапсардан ак таң керилет, Жашынган сааты бүткөндө. Башынан тоонун нур түшүп, Батышка небак түн житкен. Булуттар менен түртүшүп, Шыкаалайт аска түндүктөн. Арыда булак жай жылып, Ашыкбаш добуш чыгарбай, Акырын кайрыйт кайрыгын, Армандуу комузчулардай. Өзөгүн тээп чөп күчү, Өр тартып уйлар кетишкен. Тырайып жатат көк күчүк, Коңурук гана жетишпей. Бир киши жээкте жай барат, Билинбей соосу, мастыгы. Алалбай жүрөт дайрадан, Агызып ийген жаштыгын… 2007-жыл, Каракол. БИРИНЧИ КАР Биринчи кар, биринчи кар, Жаштыгымдай чачылган. Жерге […]

Бактыгүл Сексенбекова: Театр, кино, концерт баары үйүмдө

ЖАШАГЫМ КЕЛЕТ Алданган карек, адашкан жүрөк, Ээси жок белек, эки тал терек. Жулунган сезим, чечкинсиз чечим, Белгисиз багыт, калаксыз кайык. Үмүттүү күндөр, жылдыздуу түндөр, Сабырсыз чөгөт, чыдаган жеңет. Караңгы түн да алмашып таңга Кыш кетип эртең, жаз дагы келет. Өчкөн от күйөт, сүйүлгөн сүйөт, Жамандык жанчат, жакшылык кайтат. Ачуусун татып, таттуусун сезип, Жашагым келет, жакшылык арнап. Жашагым келет, жашагым келет… БАРКСЫЗ ЫРЛАР Эргитип абасы көл кылаасынын Ээрчитип махабат ылаачынын. Сен деген ыр кадырын сезбесең да Мен деген сезимиңе ыраазымын. Акылдын […]

Расул Гамзатовдун ырлары Абийрбек Абыкаевдин котормосунда

СҮЙҮҮНҮ АЙЛАНТКЫМ БАР ЗОР ӨЛКӨГӨ Сүйүүнү зор өлкөгө айлантсам дейм, Жылуулук, бейпилчилик нурун төккөн. Гимни башталса дейм ал өлкөнүн: “Сүйүү бул ыйык нерсе”— деген сөздөн. Ырдаса ал гимнди жакшы адамдар, Тик туруп, жүрөктөрдөн ыры чыккан. Гербинде ал өлкөнүн турса деймин, Алакандар бирин-бири катуу кыскан. Кулпуруп дүйнөдөгү түркүн түстөр, Куюлушуп турса дейм байрагында. Куурал билбей элдери жыргап-куунап, Кубаныч өкүм сүрүп аймагында, Көңүл калуу, таарынч, көз жаштардан, Кайгыдан, ажырашуу, зордуктардан, Калканыч табышса дейм бул өлкөдө, Көп калктар карк болушуп жардамына. ЖАШООДО БААРЫ […]

Ажар Раимова: Күн кызарып баткан болсо…

НЕГЕ? Ыр жазганга бирдей тамга иштетип, Бирдей  эле сөздү  алган акын бар. Бирдей саптар  жазса деле негедир Мыкты жана чабал болуп  акындар… Үй салууга бирдей камдап жыгач-таш, Бирдей  эле алынат кыш, такталар. Бирдей күчүн жумшаса  да негедир Чыгаан жана чоркок болот  усталар. Таң атарда бирдей эле ойгонуп, Кеч киргенде бирдей уктайт адамдар. Жеген наны, суусу бирдей болсо да Неге жакшы-жаман болот адамдар? АЛМАДАН УЛАМ… Мурда бактан алма уурдап жаш балдар, Коюнуна салып алып жешчү эле. Мулуңдашып, тапкандарын бөлүшүп, Үйлөрүнө  кубанычтуу  […]