Акын Токтосун Самудиновдун пародияларынан

ОЙ БАККАН АКЫНДАН – КОЙ БАККАН КОЙЧУГА Коюңдун теңин  таап, теңин таппай, Короого киргизе албай жатсаң керек. Менин да оюм ырга кирбей, батпай, Энтелеп этек элек, жеңим желек. Анатай ѲМҮРКАНОВ. Касың кѳп кош аяктуу, тѳрт аяктуу, Андайда үрккѳн койго «кырройт!» керек. Мен дагы не кыларым билбей калам, Жаңы эле жазарымда ыр ойт берет. Кээ бирде карышкыр болуп улугум бар, Мендейден кантип чыксын акын булбул?! Сен байкуш кой артынан араң келсең, Үйдѳ жок адатынча катын кургур. Ой багып, онтоп коюп мен […]

Акын Токтосун Самудиновдун пародияларынан

КАЛЕМДЕШТЕРГЕ Калемдештер! Достор, ага-инилер! Бириң – эже, карындашсың – бириңер… Жашоодо кѳп кѳрѳ албастар силерди, Жалгыз менмин, ыр жазсаңар – сүйүнѳр. Мээнет – жалпак, мезгил – күлүк. Шашкыла! Мелдешкендей кѳп-кѳп ырлар жазгыла! Ал ырлардан майлуу саптар табылар Майрык ѳтүк пародисттин бактына. ♦ ♦ ♦ ЭЛДҮҮ ТҮЛКҮ, ЭЛДИК АКЫН ТУУРАЛУУ Жѳн эле айтпай, салып айттым акылга, Ошон үчүн кайрат берген акынга «Ата журтту тоноп жатат уурулар», — Деп ыр жаздым гезиттерге жакында. Аны окуган базардагы жаш келин 2 кило картѳшкѳсүн апкелип: […]

Чүш, акындардан бырс этме…

Жылдызбек Турсунбаев: Чечип жондо чепкенди, Колго кармап өпкөмдү. Кыркка таяп калганда, Көрсөтөйүн тепкенди.             Мирлан Самыйкожо: Түшкөнсүдү так төбөмө түндүгүм, Түйүп кабак, жүрдүм кечке күн бүгүн. Чек арага атым коюп салыптыр, “Чоң каранын” билбейт окшойт кимдигин?!             Мирлан Алтымыш уулу: Теңиңе албай жүрөсүң, Сөз айтсам кыт-кыт күлөсүң. Буюрса боюм өскөндө, Карап тур мени сүйөсүң!             Алтынбек Исмаилов: Жүрөктү курчап ак жалын, Канча жол сен деп […]

Бырс этмелер: Белгилүү инсандардын азилдери

«Dе-факто» жөнүндө болгон окуя Белгилүү куудул Келдибек Ниязов Нарындын Акталаасына барып калат. Таң эртең менен махорка чегип аткан бир жигиттин көгөрүп-татарып жөтөлгөнүн көргөн куудул: – Ушинтип азап тартып чекпей койсоң эмне болот? – Эч нерсе эмес байке, көп болсо «Dе-факто» гезити келгенге чейин эле, – дейт. – А при чем «Dе-факто»? – «Dе-фактодон» башка окуй турган гезит калган жок. Биз аны үзбөй окуйбуз. Бирок бир жаман жери – мындан да калың болсо жакшы болмок. Дагы бир жаман жери – мурунку […]

Белгилүү инсандардын азилдери

Тукабыз арык беле, семиз беле? Ыраматылык төкмө акыныбыз Тууганбай Абдиевдин саламаттыгы жакшы болбой жүрүп, врачтарга көрүнгөнү барат. Колу жеңил деген дарыгер Тукабызды кароодон өткөрөрү менен эле: – Сизди союш керек, – дептир. Аны уккан Тукабыз да жөн сүйлөйбү: – Йе, кокуй… арык, семиз экениме карабай элеби? – деген экен. Саргашка эмне дейт? Амантай Кутманалиев колуна айлык тиери менен базарга барып, бирок алчусун алалбай кайра келип шылкыйып турса, Шекербек Адылов сурайт дейт: – Базарда эмне кеп? – Эмне кеп болмок эле! […]

Карыбек Байбосунов: Сомдун икаясы

Мен – кыргыздын карапайым сомумун. Жарык дүйнөгө тээ жакында эле, эгемендик кыргызга тийген маалда келдим. Дегеле башкалардан озунуп жети айлык кезимде «экстренный выпуск» болуп төрөлбөдүмбү. Антпесем болмок эмес экен: бир аз кечиккенимде, мени кошуна карышкырлар туудурбай туна чөктүрмөк. Муну биле жүргүлө. Оо адегенде «акайчик» деп «кличка» коюшуп, бул валюта сөрөй ара туулду, мал болбойт дешип көзү ачыктангандар оголе көп болду. Анан мен да жөн турбай телчиге баштадым. Тырышып, тарамыш болуп чыктым. Ал кезде бир табакка – бир бөтөлкө, беш киши, […]

Юрий Никулиндин көңүл көтөргөн ой жорууларынан

Мени “Ал ак көңүл адам эле”деп айтышса бактылуумун. Бул мен дайыма эле мен ак көңүл болгонумдан кабар бербейт. Бирок, ак көңүлдүүлүгүм – ар дайым биринчи кезекте болгон. Адамдарга күлкү тартуулаганда дайыма кубанам. Кимде ким тунук күлкү менен күлсө, ал тегерегиндегилерге жарык нур чачып, алардын көңүлүн тазартат. Мындай күлкүдөн кийин дем алып жаткан аба да башкача таза: жашоонун оош-кыйыштары унутулат. Маанайың жакшы болсо, көп жакшы иштерди бүтүрөсүң. Жашоонун сабактарын күтпөй, өзүңөрчө окуганды үйрөнгүлө. Кубангандан секирип жатканда, бут алыңдагы жерден айрылып калгандан […]

Чоңдор үчүн жомоктор

Балдардын көйгөйү – Кызың кандай, жашоосу жакшыбы? – деп сурашты бир аялдан. – Кудайга шүгүр! Барган жери жакшы, күйөөсү алтын бала! Ал ага машине сатып берген, алтын шакек, сөйкө каалашынча алып берет, үй кызматчыларын да жалдап берген. Кааласа түшкө чейин уктайт. Бизге да жардамын аябай берип турат. Күйөөсү жигиттин гүлү! – А уулуңдун иши кандай? – Ох, байкуш балам кор болду! Эмне деген аял алганын билбейм! Ага каалаганын алып берди: машине, алтын буюмдар, үйү толо кызматчылар. Тиги шерменде тапкан ташыганын […]

Шайлообек Дүйшеев: Досторго

АЛП МИДИНДИН ТҮБҮН ИЧКЕН МИДИНИМ Жолоочу Рысбаевге Айлың аман, айлыңдагы төр аман, Аласалып оонап жаткан көл аман. Аман жүрүү кыйын болгон заманда, Алтымышка чыга бербейт жөн адам. Элиң аман, эл сыйлаган төр аман, Эл деп толкуп, эл деп жаткан көл аман. Мыйзамынан мылтыгы көп заманда, Мындай жашка чыга бербейт жөн адам. Бажырайып алтымыштын кырында, Балдарыңдын жүргөн менен сыйында Баарысынын тынчын алган үйдөгү, Бала жоктур сенден чыргоо чынында. Атагы зор, алтыны нөл, асыл баа, Алты ыр тапса чыгып кетип чатырга. Түшпөй […]

Михаил Жванецкий: Жан дүйнөң менен денеңди бирдей алып жүрүшкө аракет кыл

Тарыхка кириш кыйын, бирок булганып алыш оңой. ♦ ♦ ♦ Жашоо жакшы өтүп жатат, бирок жаныңдан. ♦ ♦ ♦ Абийирдин тазасы — жаман эс-тутумдун белгиси. ♦ ♦ ♦ Эгерде акмак менен талашып жатсаң — ал деле ошону кылып жатса керек. ♦ ♦ ♦ Бизди жолубуздан эч ким чыгара албайт, биз кайда болсо да бара беребиз. ♦ ♦ ♦ Көп кырдуу адам – бул шек жарата турган мактоо. Балким, ал сени адепсиз, орой, макоо, акмак, өзүмчүл деп жаткандыр. ♦ ♦ ♦ […]

Дооронбек Садырбаев: Самын

АҢГЕМЕ Азык-түлүк менен кошо бир бурчунда күнүмдүк тиричиликке керектелүүчү майда-чуйда буюмдарды саткан чоң дүкөн биз жашаган үйдүн жанына жайгашкандыктан, аерге Букеш өзү барып же үйдөгү бала-чаканы жибере коюп жүрчү да, өзүм сейрек каттай турганмын. Баягыда Букеш телефон чалып: «Кызматтан кеч кайтам, балдарга сүт, чай-чамерек алып коё аласыңбы?» — дегенинен эртерээк келип дүкөнгө түштүм. Айткандарынын баарын алып жаңыдан чыгып келатканымда дүкөндүн берки, темир-тезек сатчу бөлүмүндө котолошуп турган жоон топ кишиге көзүм түшүп калды. «Ии… Табылбас бирдеке келген го, албасам да аялыма […]

Мидин Алыбаев: Толкун

АҢГЕМЕ Чыгармачылык кесип менен жүргөн кишинин башкалардыкынан айырмасы чоң болот. Чыгармачылар деп, обончулар, сүрөтчүлөр, жазуучуларды айтабыз. Бул кесиптер эң кыйын кесиптер. Анткени, бирдеме чыгаргың келсе ошого бүт берилишиң керек. Мындайча айтканда, жалаң гана чыгара турган ишиңди ойлоп, ичиңди башка санаа баспоо керек. Маселен обончу — обон чыгарганы жатканда эркин болуу тийиш. Ээн болгону жакшы. Ал чыгара турган обонун адегенде ичинен күңүлдөп, анан барып сыртына чыгарып, акырында гана нота же инструментке сала баштайт эмеспи. Демек ээндик керек. Эгер ал бир обондун […]

Феликс Кривин: Чындыктын тамчылары (I)

(Эң кыска жомоктор) Тентек жөжө Жөжө чыга элек жатып, сөгүш алганга жетишти. Аны жумурканы чактың деп күнөөлөштү. Оо кудай, мындай адат ага кайдан келди экен? Балким, тукум кууп жүрбөсүн… Жоопкерчилик «Биз окуткан адамдарыбыз үчүн дайыма жоопкерчиликтүүбүз», — деди карышкырды багып өстүргөн кой. Бул анын акыркы сөздөрү болчу… Кесип тандоо Айлана тыптынч. Караңгы түн. Караңгыда терезенин сыртынан саргайган жылдыздар жымыңдайт.  Жымжырттыкты сырттан чыккан билинер билинбес шыбырт бузуп жатты. Чычкандын кичинекей баласы: «Чоңойгондо сөзсүз мышык болом…» — деп ойлонуп жатты. Ишенимдин күчү […]

Мидин Алыбаев: Түшкү эс алууда

АҢГЕМЕ Көптөн бери тынбай аракеттенип жатканга, булут арасынан тийген күндүн илеби кошул-ташыл болуп талыкшытып жиберди көрүнөт, Жамал орогун жакын турган тестенин үстүнө таштап, башындагы бир байлам жоолугун алды дагы бир жак учу менен терин шыпырды. Орокчулар жаңыдан түшкү дем алышка чыга башташкан. Жамал эки жагын карап орулган жерлеринде ала калбады бекен деген ой менен катарлашып жаткан тестелерге да көзүн түшүрүп, алды жагындагы жайкалган эгиндин арасынан бир аркан бою жерде чыгып турган дөңсөөчөнү көрдү дагы «ошого чейин оруп барып анан дем […]