Евгений Пермяктын алакандай аңгемелеринен

Мурун жана тил жөнүндө Катянын эки көзү, эки кулагы, эки колу, эки буту бар болчу, мурду менен тили эле жалгыздан экен. – Чоң эне, айтсаңыз, – дейт Катя, – эмне үчүн бардыгы экиден, а эмне үчүн мурун менен тил бирден эле? – Йе, кагылайын неберем, – деп жооп берет чоң энеси,– сен көбүрөк көрүп, көбүрөк угуп, көбүрөк иш жасап, көбүрөк басып, анан аз сүйлөп, мурдуңду кереги жок жерге тыга бербесин деп ошондой жараткан. Түшүндүңбү? Шашма бычак Митя таякча жасамакчы болуп, […]

Шүкүрбек Бейшеналиев: Тоодогу тооруш

АҢГЕМЕ Көккө тирешкен Улуу Тоонун койнундагы жумушчулардын шаарчасы. Ал төбөсүнөн асманга, теребелинен тоого курчалып… заңгыраган үйдүн ичиндеги ар кай жерге аземделип коюлган асыл буюмдар сыяктуу. Бөлөк шаарларда көчөлөр болсо, мунуку — аянтчалар. Шаарчанын борбору кууш капчыгайдагы асканы тепкилеп аккан шар суунун боюндагы № 1 аянт. Өзөндөн өйдө карай чокмороктошуп үйүлгөн дөбө, секи, адыр, белес, чоку, ашуулар — алп тоонун тулкусу. Ошолордун ар биринин жайпак, жантык боорлорунда эки-үч кабат таш үйлөр… Алардын ар кайсынысы баланчанчы, түкүнчөнчү аянт делинет. Кырк жетинчи аянт […]

Сулайман РЫСБАЕВ: Кара таштагы сыйкырдуу жазуу

ЖОМОК Кайсы өлкөдө, же кайсы элде экени белгисиз, бир канча жыл катары менен катаал болуп, эгин чыкпай, же чыкса бышпай, ачарчылык өкүм сүрүптүр. Ошол жылдары адамдардын ниети бузулуп, пейли качып, ыйман акчага алмашылат, колунан келгендер көр оокатка туйтунуп, алсыздар кор тутулат. Элде кайырчылар көбөйүп, ачкадан карылар менен балдар кырылат. Ата-энелери өз кара жандарын калкалап, балдарын чака тыйынга, жигиттер ар-намысын, кыздар абийирин сындырым нанга алмашат… Муну көрүп-билип туруп, адилет падыша элин эпке салалбайт, түз жолго баштай албайт, оор турмушту оңой албайт. […]