Бурулкан Бакеева: Көздөн учкан Мекен

АҢГЕМЕ Россиянын Иркутск шаарында туз насиби буйруп жашап, жетимиштерге чыгып калган кыргыздын эки байбичеси Ангара дарыясынын жээгине жакын ак гвардиячы Колчактын эстелигинин алдындагы гүлзарда жүрүп, капыстан жолугушуп калышты. Экөө тең эстеликтин чоңдугуна, бийиктигине таңданып баратып кагыша кетишти да, чочуп бири-бирин карап күлүп, “кыргызсыңбы?” – дешти тең жарыша. Чет жерде жүргөндө улутташыңды көргөндөгү сүйүнүч кыргыздарда гана күчтүү. Биринчи жолу көрүшүп жатышса да кыргыз экенин билгенде сүйүнүп кетишкендеричи. Сүйүнүшпөй анан. Ай-ийлешип божураша: – Келгениңе көп болдубу? – Уулуңкундасыңбы же кызыңдыкындабы? Небере багасыңбы? […]

Бурулкан Бакеева: Мени кантип өлтүрүшкөн?

Детектив аңгеме Мени өлтүрүп коюшканына 29 күн болду. Белгисиз болуп, дайыны жок болуп жаткан менин өлүмүмө тиешеси барлар кошо издеп атышат. Каерде сөөгүм жатканын билип туруп, издеп “таппай” жүрүшөт. Өзүмдүн ак жүрөктүүлүгүм, ишенчээктигим башымды жутту. 27 деги гүл жигит курагымда, аял алып кызыгын көрбөй, балалуу болуп артыма туяк калтырбай, жашоону таштап шейит болуп кете бердим. Тергөөчү болуп иштейт элем. Кыз зордуктаган жигит акча берип кутулуп, башка бир бечараны ак жеринен каралап түрмөгө түртүшкөнүн, уурусу күчтүү болсо ээси доого жыгылган ишти […]

Бурулкан БАКЕЕВА: Героин кайда катылган?

(ДЕТЕКТИВ АҢГЕМЕ) Экөө тажик-кыргыз чек ара көзөмөлүндө жыйырма төрт жылдан кийин кездешти. Төбө чачы такырая түшүп, курсагы салаңдаган Камилди Самат эки кашынын ортосундагы калынан улам тааныды. Экөө интернатта он жыл бирге окушкан классташтар болчу. Саматты эпчилдигинен улам “каныңды жегир” деген лакап аты менен айтышчу. Экөө үшүшкөндө жылуу бололу дешип бир керебетте чогуу укташкан ынтымак балдар эле. Интернатты бүтүп ар кимиси өз жолу менен кетип, кабарсыз калышкан. Самат ички толкундануусун араң басып, кара көз айнеги баарын жашырып турду. Наркотикти каерге катып […]

Бурулкан БАКЕЕВА: Афган чалдын героини

АҢГЕМЕ Зеровшо чал очорулган белин ушалай берип төшөгүнөн туруп чөп алачыгынан эшикке чыкты. Таң атып калганы менен бийик, кызгылт чаптуу тоолордун чокусуна күн тие элек мезгил. Эртең мененки сыдырым желаргы, түркүн чөптүн жыты, ар түрдүү паренделердин сайрашы, алачыктын жанынан агып жаткан булак шылдыры, тунук көк асман афган чалдын көңүлүн кушубак кыла, эшик алдынан тээ тоо түбүнө чейин созулган апийим айдалган талааны карап тура берди. Апийимдин тамыры терең кетип, өңү бозомук тарта, жашылтым жалбырагы калың өсүп, бир түбүндө жыйырмага чейин богок […]

Бурулкан БАКЕЕВА: Акын

АҢГЕМЕ Белгилүү бир акын базарды аралап келе жаткан. Үйүнө картошка, пияз алмакчы эле. Аялы эртең менен какшаган: “Ыр жазгандан башка дагы тамак деген болот” деп какшыктаган. Аялы бошобой калып, суранганда гана базарга басып келбесе, деги эле келбейт. Күнүмдүк көр тиричиликтин бүт түйшүгү аялынын мойнунда. Пиязын алды, анан картошка саткан катарды аралап келатып селдейип туруп калды. Маңдайындагы картошка сатып отурган аял да муну тааныды. Ортодогу көрүшпөгөн жыйырма беш жылдык мезгилде экөө тең өзгөрүшкөн. Бирок бири-бирин таанышты. Аял биринчи сүйлөдү, кечээ эле […]

Бурулкан БАКЕЕВА: Отко жагылган Александр Дюма, кезекте ким?

АҢГЕМЕ Быйылкы кыш жанга тийди. Оор жана узак болуп, суугу сөөктөн өтпөдүбү. Кошунабыз сексен сегиздин ашын ичсе дагы ушул убакка чейин мындай кышты көрбөгөнүн короого чыкканымда кобурап калат. Үйүбүз муздак, үшүкчөөл жаным ого бетер титиреп, төшөккө оронуп бөйтөйүп уктап калган неберемди боорума басып, келинимдин шарактатып печкенин күлүн чыгарып атканын карап отурамын. Унчукпайт, кабагы түйүлгөн. Мага эч нерсе дебегени менен калдыратып кармаганы, кертилген отунду тарак эттире дабыратып таштаганы, сөздөн көп нерсени айтып атпайбы. Асте бол, бала ойгонот дей албадым, келиним бир […]