Чоюн ӨМҮРАЛИЕВ: Чыңгыз – сырттан

Чыңгыз Айтматовдун чыгармаларына көбүбүз тыкыр «кыргызкөз» менен карап көнгөнбүз. Маселен, теги ар башка «Кожожаш» менен «Карагул ботомду» жууруп салыш – тегеле эклектика! Же чынар Раймалы менен чырпык Бегимай. Болбосо, Гүлсарат, Каранар, карышкырларынын «адамдаша» түшкөнү… Мен да, бир кез, блокнотума: «Айтматовдун жазганы сулуу бугу. А Ыймаштын айтканы тирүү бугу» — деп жазып койгонум бар. «Сулуу-тирүү» болгону – анын бугулары сырттан көрүнгөнү, жазуучунун бугулары. Алар кээде чыныгы кыраа натуралисттин байкаганынчалык деңгээлдерде так эмес. Жазуучунун идеясына жараша кызмат кылып романтикалашып кетет. А Ыймаш […]