Бейшебай Усубалиев: Өрт (шедевр)

АҢГЕМЕ Ташматтын алты бөлмөлүү заңгыраган үйү жалбырттап күйүп жатты. Ташмат, өрт жаңы башталганда, эч кимге билгизбей өзүм эле өчүрүп салайый деп ойлогон. Ал ичинен улам-улам кайталап жатты: «Эч ким көрбөсө экен…» Бирок өрт деген өрт да — улам барган сайын алоолоп күчөй берди. Өрт күчөй берди, жалындап күчөй берди, алоолоп күчөй берди. Ташматтын элдин баары суктанган үйү өрттөнүн жатты. Ал өзүн эми өрттүн алдында алсыз сезе баштады. Жан айласы кетип, ары-бери чуркап: — Итирейген энеңди урайын, сен ушуну кылмаксың, көзүңө […]

Аман САСПАЕВ: Шейшеп

АҢГЕМЕ Өткөн айдын орто ченинде, магазин алдында инимди элүү минутка күтүүмө туура келди. Инимдин билегине саатымды байлап жатып: – Кырк эле минута берем, – буюра сүйлөдүм. – Саат бирде акчаны ушул жерде даяр кыл, уктуңбу! Иним үйдү көздөй чуркады. Көчөгө чыкканда дайыма жаныма акча салып чыкчу элем, бүгүн эмнегедир билбейм, анын ордуна инимди ээрчитип чыгыпмын. Инимди чуркаткан себебим, ортосуна кооз тор салып, саймаланган шейшептер дүкөнгө келиптир. Бул мага өтө керек! Мен киши күтүүнү жаман көрөм. Чыдай албайм. Өзүмдү да эч […]

Манас КАЗАКБАЕВ: Түшүнүк

АҢГЕМЕ Биздин турган колхоз колотко отурукташкан беш-алты айылды бириктирип турат. Орто аралыгында дүкөнү бар. Атам ошондо иштейт. Үйүбүз андан алыс болгондуктан, таң ата жумушуна жол тарта турган. Кээде мен да кошо ойгоном. Айылдын башына чейин бирге учкашып барып, узатып келчүмүн. Ушинткенимди жактыра турган. – Салпактатып эмне кыласың муну?» – деп апам түшүнбөй айтып калганда: – Тим кой баланы, сергек болсун, – дечү атам. – Таза аба көңүлүн сергитет… Бөлөгүн айтпаганда да, менин таза абаны жутушума чейин кам көргөн атамы абдан […]