Ырысбай АБДЫРАИМОВ: «Ак көйнөкчөн Көкө баатыр»

Аңгеме Аткан таңдын кеч кирмеги, алоо оттун өчмөгү, башталган иштин бүтмөгү, шилтенген кылычтын баш кесмеги, көз кызарта кумарланткан чоктой гүлдүн өңдөн кетмеги бар. Томолок жер, нуру өчкүс Күндү атам замандан бери айланып келаткандай жашоонун кайталанганы кайталанган. Муну эч бир пенде токтото албас, антейин дегени мезгил шарына такаат кыла албас. Кокту-колоту, адыр-ойдуңу жанга дабаа дары чөп, акактай тунук сууга мол, абасы таза тоо этегиндеги айылды байыр туткан Көкө ата-энесинен эрте ажыраган. Алардан арткан дүйнөсү кемип, төшү түктүү жер бети нечен жаңырса […]

Жүзбай

ГЕНИЙ ЖӨНҮНДӨ БАЛЛАДА                            БИРИНЧИ УСТАТ (Уландысы)  Анда аскерге дейре болочок манасчы Жүзбай деген байдын малын кайтарып күн көрүп жүрүп, мына буларды эскерет. Ошол убакыттагы заман ай! Аялдарда эрк жок, малга сатылып, оор турмушту башынан өткөрүп жаткан кез эле. Малга кароо аталар өзүнүн өсүп келе жаткан жаш кыздарына жарыкчылыкты көрсөтпөй, баасын малга бычып, 70-80деги абышкага токолдукка берчү. Ошондогу бир окуя эсимен кетпейт. Биздин айылда Жүзбай деген бир жүзүкара бар […]