Цыган эл жомогу: Токойчунун белеги

Цыган кыздын апасы өлүп калып, ал апасын ойлогон сайын буркурап боздойт. Бир мерте аны тай эжеси щавель[1] терип келүүгө токойго жөнөтөт. Кыз жолдо баратып, апасын эстеп ыйлайт: – Жаным апа, сенсиз кантип жашайм? Кантип?.. Күтүүсүздөн бирөөнүн колу ийинине тийгендей болот арттан. Кылчайып, жүрөгү шуу дейт. Маңдайында сакалы аппак, көйнөгү узун, белин кендир жипке жууп алган зор денелүү карыя турат. Анын колдорун түктүү жүн басып кетиптир. Карыя кызга айтат: – Коркпо менден. Ыйлаба. Апаңдын жанын кыйнайсың. Сенин ыйыңды басууга, мынабул ташты […]

Ай менен кыз

Бурят жомогу Бир жетим кыз болуптур. Аны жеткен карөзгөй өгөй энеси жанын койбой түйшүккө сала берчү экен. Күндө укканы ушул: – Жашабагыр тигини кыл, муну кыл! Таң эртеден кечке укканы ушул болуптур.