Абийрбек Абыкаев: Кар күрөгөндөгү ойлор

ЭССЕ Бардык кара жумуштардан ушул аппак карды, кыштын жеңил, үлпүлдөгөн назик аппак карын күрөгөндү жакшы көрөм. Чындыгында, өзүм кара жумушка деле жокмун. Бала кезимден, күрөк кармап жер сайсам, кетмен көтөрүп картөшкө отогону чыксам, үй ордундай огород чоңоюп, жок эле дегенде жарым гектарга айланып, кетменди беш шилтесем, беш мүнөт, он шилтесем он мүнөт кетмендин сабына жөлөнүп алып өткөн-кеткендерди карай бермей адатым ушул күнгө чейин калбай келатат. Анан калса, кетменди көрсөм эле: илгери уккан анекдот эсиме түшөт. Апенди кетмендин сабын байкабай басып […]

Аман САСПАЕВ: Улгайгандар (шедевр)

АҢГЕМЕ Азыр, кээ бир элдерде улгайган кишилер, мейли, ал эркек же аял болсун, колунан келгенин иштеп, жок дегенде келин-кесегине жардамдашып, идиш-аягын жууп бергенди оор көрүшпөйт. Ал эми, биздин элде, маселен, айталык, бир чалдын арык боюнда чайнек жууп отурганын көз алдыңызга элестетип көрүңүзчү. Билип турам, буга сиздин тымызын кытыгыңыз келет. * * * Март айынын аяк ченинде Сонунбала деген кемпир кичи уулу Кеңештин колуна келди. Күйөөсү Ата Мекендик согушка аттанган күндөн тартып, бул киши мал-жанга эркектен кем камкордук кылган жок. Колунда […]

Орозбек АЙТЫМБЕТОВ: Сыркаар

АҢГЕМЕ Адыр бозоруп жатат. Алдыда бир тилим кайыштай чубалып, көз огунан улам тайып, учугу нары жактан кайра уланып, кош аяк жол агарат. Адырбек абышка бүгүн жылдызы түшүп, ойлуу. Кабагы салыңкы, маанайы өзү келаткан боз адырдай ырайсыз. Жол боюнан пырпырап уча качкан талаа чымчыктарына да, кез-кезде аңкилдек атып безип берген боз коёндорго да көңүл бурбайт. Торкашка текиреңдей баскан сайын сыдырым желге кулпура кеткен сыйда жалдан көз албагандай кейпи бар. Бирок ал ары-бери сеңселген ат жалына эмес, кыялында өзүнүн өткөндөгүсүнө кылчайып, артта […]

Абийрбек АБЫКАЕВ: Карылык

АҢГЕМЕ Бир аз тумоолоп калган карыган чалын аяган кемпири мештин жанындагы өзүнөн бетер карт мезгилдин түрдүү соккуларынан жедеп бырбыйып бүткөн, түбүндө тешиги жок үчүн гана алигиче колдонулуп жүргөн кап ортосуна чейин сууга көөлөнгөн көмүр салган чаканын жанына эскилигинен колдонуудан чыгып, көрүнгөн жерде тоголонуп,  капталындагы бир кезде көз жоосун алган бажырайган гүлдөрү жол боюнда өсүп, ары-бери көлчүк тебелеп өткөн машинелердин дөңгөлөктөрүнөн чачырап жабышкан ылай сыяктуу ар кайсы жерге уруна берип сыры ыргып, кебетеси кеткен, илгери чөп чабыкка барганда жарма куюп жүрчү, […]

Михаил НУАЙМЕ: Өтүнүч

НОВЕЛЛА Башкы редактор өзүнө өзү ачууланып, телефон аппаратына асыла кетти. Мына, эки сааттан бери өзү кирген партиянын кандидаты жөнүндө макала жазам деп убараланууда. Бирок эч нерсе жазалчу туру жок. Ал он нече бет бирдемелерди чиймелемиш болгон, бирок жакшы чыкпаганы үчүн аларды тытып ыргытты. Эркинирээк отуруп, ишке киришүүгө шарт жок! Мынабул каргыш тийген телефон кем эсептегенде жыйырма жолу шынгырады. Чындыгында, өкүнүчтүү эле, эгер колума телефон трубкасы эмес таш тийип калган болсо, оюмду бузуп, тынчтык бербегендердин чокусуна коюп калар элем,- деп ойлоду […]

Лао МА: Кыялдын аткарылышын кайгы менен тосуп алуу

Кытай адабиятынан Которгон Назгүл ОСМОНОВА АҢГЕМЕ Талаанын баарын рапс гүлдөрү алтын түскө боёгон сымал. Күн жадырап тийген сонун күндөрдүн биринде Ло Тяньхун ата-энесине деңиз жээгиндеги жаңы үйгө көчүүгө жардам берип жүрдү. Жыйырма жыл мурда, Ло Тяньхун ата-энесине терезеси деңиз менен тоолорго карай ачылган кооз үй сатып берүүнү убада кылган. Ал чын дилинен алардын бактылуу карылыгын камсыз кылгысы келген. Кыялында көп жолу ата-энесинин көзү кубанычтан жашылданып, экөөсүнүн жээктеги жаңы үйүнө кандайча басып баратышканын элестеткен. Ал эмдигиче атасынын сөзүн эстеп жүрөт: “Сен […]

Жек ЛОНДОН: Жашоо мыйзамы

АҢГЕМЕ Коскуш чал өтө кылдат тыңшап жатты. Көздүн курчу эбак өчкөнү менен, кулагы дале болсо курч, шыбырт эткен үн да текке кетпей, үлбүлдөгөн акылын тешип өтчү, бирок жылтыр бырыш баскан маңдайындагы акыл-эси мындан ары дүйнөдөгү болуп жаткан нерселерге үңүлүп кароого алсыз эле. Аа, бул болсо Сит-ким-туханын иттерди чанага кошуп жатып, аларды сабап жаткандагы ачуу кыйкырыгы эле. Сит-ким-ту-ха –кызынын кызы болчу; кардын үстүндө жалгыз отурган, баары унуткан, алдан тайган карыган таятасына көңүл бөлгөнгө убактысы жок эле. Жайытты которуш керек. Жол али […]

Эсенгул ИБРАЕВ: Кетүү жаман берериңди бералбай

УЗАТТЫМ Күйгүзүп, өчүрүп чылымды, Аз жаздым, көп жаздым ырымды. Бүттү эми мөөнөтүң, баргын – деп Узаттым жыйырманчы кылымды. Жоготтум, жок эмес тапканым, Азымды арбытып айтпадым. Кылымдан кылымга эмес мен Миң жылдан миң жылга аттадым. Гүл чыксын куу чөптүн ордуна, Жайылсын дасмалың толтура, Үчүнчү миң жылдык бул менин Мурасым калтырар соңкуга. 21.03.2001 КӨП БОЛСУН Баары бир. Болуу мүмкүн Бүтүүнүн уланышы, Кайрылып келер бир күн Кайгынын кубанычы. Күндөрдүн канатында, Күтүү бар, кечигиш бар, Жолдордун тоомунда, Жолугуш, кесилиш бар. Мазмундуу жашаш үчүн Максатка […]

Михаил БУЛГАКОВ: Карылыкка таза колдор менен жеткиле…

Эч качан жана эчтемке сурабагыла! Эч качан жана эч нерсе, айрыкча, сизден күчтүүлөрдөн сурабаңыз. Өздөрү сунуш кылып, өздөрү баарын беришет! * * * Ким сүйсө, сүйгөн адамынын жазмышын кошо бөлүшөт. * * * Бакыт ден соолук сыяктуу: анын барын бар экенинде байкабайсың. * * * Кайрадан жаңылануу – эмне деген былжырактык! Жаңылык, аруулук бирөө гана болот – ал биринчи жана акыркы. А эгерде балыктын эти кайрадан жаңыланса, бул анын бузулуп кеткенин билдирет! * * * Эч жакка шашпаган адам гана […]

Жазуучу Бейшебай Усубалиев: «Жазуучулар деген — бул ыйык журт»

(1-маек) Бүгүнкү коом турмушун карап отуруп, окурман көңүлүн жылытаар нерсени сыйпалап издейсиң. Издейсиң, отура бергиң келбейт… Издегениңди таппайсың же! Окурман көңүлүн сууткан окуялар, жаңылыктар күнүгө теле, күнүгө интернет, күнүгө гезит бетин талашат. Кым-куут заман баарын камгактай удургуткан азыркы доордо акылынан шоола жанган дервиштин алдынан жолугуп калсам дейсиң. А дервишке жолугуш кайда бүгүн… Дүйнөгө дервиштей адамдар гана түркүк эмеспи… Дүйнөгө түркүк болор, элге түркүк болор, арка болор инсанаттарды санап баштайсың. Алардын айрымдарынын көздөрү өтүп кетти, ата-а! А көбү өз арбайы менен […]