ЖЫЛДЫЗЧА: Кайрыкта калган улуу сыр

Кылымдын черткен добушун, Кыргыздын укчу комузун… Элибиздин улуу акыны Алыкул Осмонов комузду: «Өз элиндей жөп-жөнөкөй» — деп айтканын эстеп ой термесек, чексиздиктин көз тунарткан мейкиндигине туш келебиз… Ошол «жөп-жөнөкөй» комуздун улуу сырын анча түшүнө албаган кээ бир замандаштарыңа бооруң ооруса… бирде, ошол көлдөй терең тарыхты, сансыз жылдардын ары жагындагы уламыш-баяндарды: «Кыргыз тукуму болсоң боолголоп түшүнөсүң акыры…» — дегендей, астейдил үч кылга сыйдыра нускап кеткен ата-бабаларга таазим кыласың! Биз комуздан — бир топ жылдар четтеп калганыбыз үчүнбү – улуттук сапаттарыбызды издесек, […]

Каныбек ИМАНАЛИЕВ: «Кет Бука»

АҢГЕМЕ … Комуз күүсү тээ бийикте бүркүт каалгып учкандай созулуп барып, жай жүрүштө салмактуу чыкты. Өкүмдар эми баштагыдай көзүн ачып-жумбай көңүл коюп, комуз дилин билип, тилин илгиртпей түшүндү. Кошо келген жигиттер таштай катып мостоюп, баш көтөрүшпөдү. Комуз үнү буттары тыбырап, жарышка түшкөн күлүктөрдөй бара-бара өөрчүп, эми болсо жонунан суу төгүлбөс жоргодой салып баратты. Пааша каардуу караган менен жүзү өзгөрүп, маанайы ачыла түшкөндөй. Комузчунун колдору өзү эле элирип ойноп, манжалары тез кыймылдап, кылдарды элпек терип, күүсүн өзү да тыңдап жаткандай башын […]