Дилазык: Жарылган баш

Бир кемакыл тас болгон экен. Аны бирөө башка уруп жиберет. Анан экинчи жолу, үчүнчү жолу уруп, башын жарат. Тигил келесоо чыдап туруп берип, качып кеткенди билбейт. Муну көргөндөр: — Ой, качып кетпейсиңби?! Башка уруп жатса, жалдырап туруп бересиң да, карачы, башыңды?! – дешет. Анда тас: — Мисалы, аны карагыла, билегине ишенген неме экен. Бирок мээси жок да: башымда чач жок экенин көрүп, таш деп ойлоп алган окшойт. Ташты уруп жатам деп, башты жарып салбадыбы. — Таза жинди экенсиң да, — […]