Еврей эл жомогу: Мүшөк жана өтүк уста

Өтүк уста кычыраган кыш таңында эрте турат. Өз товарын базарга эрте жеткирүүнүн камын көрүп баштайт. Ишке киришет. Отурат да даяр батинкелерди мүшөккө солойт. Бир убакта терезе жактан тил сунулат упузун. Ушундай узун тил экен дейсиң, чоюлуп келип устага жетет. Уста бирок коркпойт. Тил да калкылдап, созулуп келип устага жакындап, колунан жалайт. Тиги болсо калың такаларды кесе турган үстөлдөгү мизи устарадай жалаңдаган бычагын алып шилтеди эле, тилдин учун шылып түшүрөт. Бирок тил ошол замат кайра жакындап, өтүкчүнү карай чубалжып узарат. Мүшөктө […]

Еврей эл жомогу: Наавайчы менен ээсиз күч

Наавайчы түндөсү камырын жууруп коюп, камыр ачыганга чейин тук этип алмай болот. Уктап калары оюна да келбейт. Бирок ушундай катуу уктаган экен, таң атканда ойгонот. Заманы куурулат: камырым нанга жарабай калып, оңбогондой чыгымга учурадым го деп ойлойт. – Өлдүм, өлдүм! Камырдан да, акчадан да кол жуудум! Эртең эми кайсы акчама ун алам? Карбаластап камырга жүгүрүп жетсе, кудай мындай бербеспи – оозу ачылды: нандары таптатынакай бышып, сатыкка дапдаяр болуп калыптыр. Ушунчалык сонун бышкан экен, кардарлар нанды бир заматта талап кетишти! Кийинки […]

Еврей эл жомогу: Куймактар

Хелем шаарында кары меламед[1] жашаптыр. Анын аялы байпак түйүп сатуу менен алектенчү экен. Бир жолу карт меламед аялына мындай дептир: – Мен бул дүйнөдө ашык-кеми жок жетимиш жыл жашадым. Ушул өмүрүмдө мен бир да жолу шевуот[2] майрамында анын эң бир сый тамагынын ичине быштак салынып, майга бышырылган куймагын жеген жокмун. Муну уккан аялы да улутуна берип жооп берди: – Мен дагы ал тамакты жеп көргөн эмесмин. Меламед өзүнүн узун сакалын сылай берип айтар оюн улантты: – Байбиче, мен мындай кылсак […]