Иван Бунин: Селкинчек

АҢГЕМЕ Жайкы кечте фортепьянону дыңгыратып отургам, тосмолуу аянтчадан кыздын кадамдарын угуп, клавишаларды катуу койгулап өзүмдү жоготуп ырдап кирдим: Көз артпайм кудайларга, Көз артпайм хандарыңа, Көргөндө кара көздү, Шыңга бой, чачтарыңды! Көк көйнөк кийип, айдалысына узун эки өрүм кара чачы төгүлөт, маржан шуру тагынып, күнгө күйгөн жүзүндөгү көгүлтүр көздөрү күлүңдөйт: — Мунун баары мен жөнүндөбү? Өзүң чыгарган ырбы? — Ооба! Мен кайрадан клавишаны тарс эткирип, кыйкырып кирдим: Көз артпайм кудайларга… — Үнүңүз кантет! — Бирок мен атактуу сүрөтчүмүн. Ошондой эле Леонид […]