Жомок: Улак, козу жана карышкыр

Улак менен козу экөө таштан-ташка секирип, куушуп ойно жүрүп ата-энелеринен алыстап кетип, адашып калышты. Күн бата койчу кой-эчкилерди короого айдап кетет. Тиги экөө ой-кырды аралап жүгүрүп, түн кирет. Айдын жарыгында караандардын бардыгы коркунучтуу көрүнүп, экөө бир бадалдын түбүнө жатып калышат. – Тиги дүңкүйгөн  кара нерселер апам айткан карышкыр болсо керек,– дейт улак козунун кулагына шыбырап. – Ошондой болуу керек, мага да апам түнгө калба, карышкыр жеп коёт, – деген дейт козу. – Карышкыр жегени келсе кантебиз? – дейт улак денеси […]

Элмирбек ИМАНАЛИЕВ: «Көрүп тур» менен «угуп ал»

АҢГЕМЕ   Көрүп келейин дегени эле эсимде. «Ушул жерден алыс кетпе, мен көрүп келейин» дейт. Ичимен «эмнени көрүп келгени калды?» дейм. Аялдар базарга келгенде эле көргөндөн көрө элеги көп болуп чыгат. Жөн кетпей мени дагы «көрүп тур» деп коюп, өзү базардын көрөн-шөрөн саткан бир катарына сойлоп жок болду. Алган менен бергендин, жалган менен чындын, арзан менен кымбаттын тузуна чыланган базар кайнап турду. Кээ бирөөлөр жерге малып алган башын өйдө көтөрүп, бир көзүн ыкшыйта жумуп, базардын как чокусуна келип алган күндү шыкаалайт. […]