Антон ЧЕХОВ: Чыт курсактар

АҢГЕМЕ Аталар, апалар жана Надя эжеке үйдө жок эле… Алар кичинекей боз ат минген улуг офицерге кетишкен. Алардын кайтып келүүсүн күтүп отурган Гриша, Аня, Алеша, Соня жана ашпозчунун уулу Андрей ашканадагы үстөлдө лото ойноп отурушкан. Чынында алардын уктар маалы келип, бирок баласы кайда болгонун, кечки тамакка эмне берилгенин апасынан билбей туруп уктоого мүмкүнбү? Үстөл үстү асма чырак, жангактын сырты, кагаз жана айнектер менен кооздолгон эле. Ар бир оюнчунун алдында экиден карта жана сандар жазылган шишелер жатат. Үстөлдүн ортосундагы идиште беш […]

Самара НАСЫРОВА: Жанга тийген коңурук!

Хыр-хыр-хыр Күнүгө ушул абал!.. Же ал кетпеди бул үйдөн, же мен кетпедим! Экөөбүз аңдышкан жоодой болуп, бири-бирибизди көргөн кезде сүйлөшпөй да калчу болдук… Жаман көздөр менен тиктеше, ооз учунан бүлк эткизип саламдашкан болобуз… Бул жашоо дегениң кызык эле нерсе да!…Кыскасы, Маскөөнүн батиринде жалаң тууган-уруктар менен жашайбыз. Анчалык деле көп эмес, сиз ойлогондой… Саналуу гана адамдар!.. Сиңдимдин кичинекейи да бар, ал го эми бала… ооруп-сыркап калат, ынжыңдап кээ түндөрү ыйлап калат, баланыкы кечиримдүү, кечирбешке айлаң да жок, уралбайсың, сөгалбайсың дегендей… «Ыйлабай […]