Жалкоо жөнүндө молдова эл жомогу

Бир жалкоону өзүнүн айылы өлгөнчө тажатты, тимеле тамагына тыгылган сөөктөй эле болду. Же бирөөдөн жакшылык көрбөсө, жакшы сөз укпаса, каткан нан да булардан чыкпас болду. — Мейли, — дейт, — силерсиз деле жашоом өтөөр. Силерди көрөйүн деген көзүм жок. Баарын ойлонуп, ызасына чыдабай бир түкүрүп алды да, башы ооган жакка сандалып жөнөдү. Адырдын белине көтөрүлсө, алдынан кошунасы чыгып калбаспы. — Алыска жөнөдүӊбү, коӊшум? — Башым оогон, көз көрбөгөн жакка, тууганым. — Бизди биротоло таштайын деп жатасыӊбы? — Эмне кылам, — […]