Дилазык: 99-клуб

Уламыш Жүзүнөн убайым кетпеген бир падышанын кол астында иштеген кызматкер малайынын ар дайым бактылуу жана жашоосуна ыраазы болуп жүргөнүн гана көрүшчү. Күндө падышасына эртең мененки тамакты алып келгенде жагымдуу жана шаңдуу ыр ырдап ойготор эле. Анын жүзү ар дайым күлкү чачып, жашоого пейил-кую түз, ачык жана жайдары жүрчү. Күндөрдүн биринде падыша аны өзүнө чакыртып сурады: — Кызматкерим, сырыңды ач! — Кандай сыр, улуу урматтуум? — Сенин ар дайым кубанып, маанайың жайдары жүрүшүңдүн сыры эмнеде? — Анын эч кандай деле сыры […]