Мустай Карим: Биздин бүлөнүн кубанычы (уландысы)

<<<<<<<<<<<<<Башы БАТИНКЕНИН БИРӨӨСҮ АГЫП КЕТКЕНИ… Бизди ойготуп албайын деп апам акырын турду. Эшикти ачып, сыртка чыкты. Мен анын адымын угуп, көздөрүмдү ачтым. Сырт жарык. Карындашым түшүндө жылмайып, али уктап жатыптыр. Жаздыгында чачтары жайылат. Таянем көрүнбөйт. Ал эбак турса керек. Батинкелер ордунда экен. Мен карындашымды ойготтум: – Оксана, тур. Күн чыкты! Ал муштуму менен мурдун сүртүп, ойгонор эмес. Кулагына эңкейип шыбырадым: – Батинкелерибиздин турганын, кийгиле деп. Оксана-а, тур! Ал көздөрүн ачып, секирип турду. Экөөбүз жүз чайкоого шаштык. Тайенем эбак уй саап, […]