Насирдин Байтемиров: Күрптүн ыйы

АҢГЕМЕ Адику көптөн бери эле атасынын кулагынын кужурун алат. Эсине түшө калса эле: — Атакоу! Күрп кантип ыйлаган эле. Айтып берем дебедиң беле? Качан айтасың? Эртең дей бересиң, эртең дей бересиң. Калпычысың, күрп ыйлабайт, калпычысың,— дей берет. Күрп ыйлаганы чын. Атасы өз көзү менен көргөн. Ана айтам, мына айтам менен эле келатат. Айтууга ыгы келбей калат десең. Так ушу азыр ыгы келди айтууга. Ар нерсеге себеп керек тура. Андай себеп ушу жолу болду. Айылга барышкан жайында, Адикунун чоң атасыныкына. Алардын […]

Мырзаян ТӨЛӨМҮШОВ: Деген экен…

Эрдикте чек жок Айтылуу акын, прозачы, драматург жана котормочу Эрнис Турсунов бир күнү сырттан алагүү келип, балдарын олтургузуп алып, нуска айтат: «Эй, балдарым, алдың 3, артың 2 аял алдың, мобу мен кургур социализмден бир аял менен чыгып кеттим го. Ушу ну билесиңерби?» деген экен. Качыкемден калган сөз… Ал илгери Москвада литинституттун 2 жылдык жогорку курсунда окуп жүргөн чагы экен. Бир жолу трамвайда баратып, аялдын бутун басып алат. Аял кантсе да кечирим сурайт ко деп күтсө, Качыке (Качкынбай Осмоналиев) эч нерседен […]