Сараңбай досторума ода

(Азил-чыны аралаш) Досторум көп сараңбай, кысталышта карызга сокур тыйын алалбайм. Бак-бак сүйлөр Садыкка[1] баштап ишти кеңештим. Башкалардай айнытып, баш чайкады дебесмин. «Бали, – деди – Олжоке! Кылчактаба деги эч бир…» Кызып достун кебине, кыйынчылык тартуудан, кылчактаган эмесмин. … эмесмин-эй, эмесмин, … саясатчы эмесмин. … эмесмин-ай, эмесмин, … эх депутат эмесмин… … эмнесине теңештим… Калың эле капчыгы, Каныбекке[2] кеңештим. Салт сыйлаган ал досум сараңданды дебесмин. «Ула», – деди – ишиңди» –, улуу ишке себепчим. Жардам берер болгондо, жалкоолонгон эмесмин. … эмесмин-эй, […]