Сагындык ӨМҮРБАЕВ: Канаттуу жигит

АҢГЕМЕ Өнөр, бакыт жөнүндөгү өткөндөгү адамдардын түшүнүгү түштөй, анчейин көргөн түштөй гана бүдөмүк бүлбүлдөп, өнөрлүү, бактылуу болуу жөнүндөгү алардын таттуу тилеги кыйкырса үн, сунса кол […]

Сагындык ӨМҮРБАЕВ: Айылдын балдары

АҢГЕМЕ Капчыгай өрдөгөн жүктүү машина таш мойнокту айлана берип тык токтоду. Кабинанын сол жак каалгасы ачылып, андан бери тура калган марчайган улан бери үстүндөгүлөргө колун […]

Сагындык ӨМҮРБАЕВ: Акыл-эстин дарыгери

АҢГЕМЕ Алашалбырт. Көктөм кечи кыштак үстүндө далайга момурап турду да эртеден чуу салып жүрүп, мына азыр гана үйлөрүнө тараган балдар менен кошо жашынып көрүнбөй калды. […]

Сагындык ӨМҮРБАЕВ: Жол (шедевр)

АҢГЕМЕ Андан бери ашык-кеми жок кырк жыл өтүптүр. Жылдын ушу маалы, а түгүл так ушул ай боло турган. Асынган китеп баштыгым жанымды сабап, таңынан мектепке […]

Сагындык ӨМҮРБАЕВ: Чоочун киши

АҢГЕМЕ Жайдын аптабы. Шаардын четиндеги чоң бак. Күндө жалгыз келем да кыбыр эткен жан жок бир кычыкка кирип, кечке көргөн-баканым — китеп. Ээндеп экзаменге даярданам. […]

Сагындык ӨМҮРБАЕВ: Жубайлар

АҢГЕМЕ — Жетим жетилиптир! Анан калса, адамда жок өнөрдү үйрөнүп алганын кара, капырай-э! Уул да уул! Ата баласы! Ыраматылык Чылакем…— деп оңдонуп отурган сары тончон […]

Сагындык ӨМҮРБАЕВ: Көчкү (шедевр)

АҢГЕМЕ I Кар тунган тоо арасы кулак-мурун кескендей жымжырт. Коктулар мелт-калт, адыр-белестер аппак, жумуру. Тик чоку ак шамдай созолонуп, анын боорунан кеткен көчкөдөй будуң-чаң түшкөн […]