ЖЫЛДЫЗЧА: Асман. Үпүп. Жамбы эжем

ЭССЕ Эмнеден улам коркуп калдым экен? Асмандан абдан коркчумун. Жомоктогу жезкемпир, кара дөө, сыйкырчылардын баары мага келсе, асмандан гана келүүчүдөй туюлчу. Жердин үстүндө жакшылар, асманда жамандар жашайт деп ойлочумун… Бирок менден өйдө жактагы асманга учуп кеткен, канаты бар: чымын, көпөлөк, аары, чиркей, чымчыктардын баарына суктануум эч токточу эмес. Алар каалаган жагына учуп барышат, гүлдүн, талдын, тамдын үстүнө, керек болсо тээ булуттардын арасына да учуп барып конуп олтуруп алышат деп кызыкчумун. *      *      * Бир күнү өзгөчө кооз, өзгөчө сулуу канаттууну […]

Мезгил ИСАТОВ: Сагынганда

ЭССЕ Жылт этип жыл кетти, Жылдыз өчтү… Каршы-терши узанган көчөлөр. Ойлор сыяктуу карама-каршы. Баскан сайын, ойлонгон сайын адаштырат. Тиги көчөдөн бул көчөгө өтөм. Дагы башкасына. Көчөлөрдөн көчөгө жүгүрөм. Эски күндөрүмө келдим. Эски досторума… Артта калган жалгыз күндөрүм менен азыркы жалгыздыгымы көргөнү. Ошол эле ойлордо бак аралап бараттым. Күз күүгүмү күндөгүдөн башкача. Бактылуу белем? Билбейм… Сенин жогуң коркутат мени. Аны билбешим керек. Балким… Балким деген эч нерсе жок. Өмүр боюнча жетпей турганың же капыстан жоготуп алаарың бар. Кубаныч-кайгысы аралашкан жашообуз толкун. […]