Эл акыны Анатай Өмүркановдун жаңы ырларынан

(Кереметсиң Сырт жайлоо ыр топтому) КАРА-САЗДА Бабам көзү – бал-бал жанган асманда Айың, Агып жаткан алтынга окшош ар бир сайың. Дем алганда дене бойум балкып барат, Дегдеңдетип кайда апкелдиң айланайын… Жел аргыңдан жети атамдын жытын туйам, Булутуңдан мурункунун ырын угам. Көк тиреген көк аскаңдын ар бир ташын Көз ачкандан көргөн окшоп сүйүп турам. Жайнаган чөп гүлүн ачат мени таанып, Суудан ыргып, кайра сууга чумкуйт балык. Ушул тоолор жаным менен бир бүткөндөй Кайсы жагын карабайын кумар канып… Мурун мында келбесем да […]

Ырысбай АБДЫРАИМОВ: Айлакердин амалы

Тамсил Кайдан-жайдан учту кут: эгин суусу буулуп, чөп-чары куурап, тоо-талаада өсүмдүк өспөй мал-жанга түштү жут. Арстан, Илбирс, Жолборс… акылмандар жол издеп, башын баары катырды. Калгандар да тим турбай, аман калуу жолун ойлоп, оокат табуу көйгөйүн козгоп, улуу-кичүүгө акыл салышты… Тамак аттуунун баасы ашты. Сакалдуу Эчки далайдан бери эртели-кеч акыл сала, мекиренип, кээде кекирейип ич күптүү болуп жүргөн. Башчылыкка жетүүнүн амалын ойлоп, баш айланма убакты күткөн. Акылманды түгөл ороого түртүп, өзүнө атаандашпас, жол талашпас жан-жаныбар менен калуунун айласын түздү. Тилине кирсе, […]