Лев Толстой: Тыйын чычкан менен карышкыр

ТАМСИЛ Тыйын чычкан бутактан бутакка секирип жүрүп, уктап жаткан бөрүнүн үстүнө кулап түштү. Карышкыр ыргып тура калып, аны жемек болду. Тыйын чычкан жалына баштады: — Мени коё берчи… Карышкыр: — Макул, сени бошотоюн, бирок сен мага муну айт: эмнеге силер, тыйын чычкандар ушунчалык шайырсыңар? Мен үчүн убакыт дайыма көңүлсүз. Силерди карасам, өйдө жакта ар убакта ойноп-күлүп, секиргениңер секирген. Тыйын чычкан: — Адегенде мени даракка коё бер, ошондо айтам. Болбосо, сенден корком. Карышкыр аны коё берди. Тыйын чычкан бутакка чыкты да, […]