Габриэль Гарсиа МАРКЕС: Менин муң-зарлаш шуркуяларым

Кириш сөз ордуна Улуу сөздүн устаты, алп жазуучу Габриэль Гарсиа Маркестин эң акыркы чыгармасы тууралу адабият айдыңында али көп сөз боло элек. Айтылар сөздөр алдыда болсо керек. Нобель сыйлыгынын лауераты, дүйнөгө магиялык реализм багытындагы улуу чыгармаларды берген колумбиялык алп жазуучу Маркестин “Жалгыздыктын жүз жылы”, “Полковникке эч ким кат жазбайт”, “Патриархтын күзү” сыяктуу шедеврлери менен аздыр-көптүр адабиятты түшүнөм дегендер тааныш чыгар. Маркестин бул повести 2004-жылы испан тилинде басылып чыгат. Китеп жазуучунун 20 жылга созулган тыныгуусунан кийинки жазылган алгачкы (1985-жылдан баштап ал […]

Орозбек АЙТЫМБЕТОВ: Алмакан

АҢГЕМЕ Кеч кирди. Алмакан эрте жатып эс алууну ойлоду, бирок уктай албасын сезди да, төшөнчүсүн салып болгондон кийин сыртка чыкты. Мемиреген коңур жаздын түнкү сүйкүм илеби жортту. Кер өзөндүн оң танабына жайгашкан бул чакан айылдын көчөлөрү зым карагайларга орнотулган Ильич шамынан улам жарык болуп турду. Алмакан короосунан чыгып, үйүнө эч ким келбесин жакшы билсе деле айылды как жарып өткөн чоң көчөнү акмалай берди. Тамдын түбүнө орнотулган узун орундуктун четине көчүк басып, ак балтырларын учкаштыра сунуп койду. Үй түбүндөгү канжыга арыкта […]

Мезгил Исатов: Бойдок бөлмөдө

ЭССЕ Бойдок күндөрүмдүн акыркы түнү. Бир аз башка, өзгөчө  болушу керек. Жарыктыктын ордуна эски бир шамды жактым. Жалтак жалындардын жалтак сезимдерге жолугушкан жери… Мен жана мен бармын. Түстүү жалындардын үчүнчү жүзү. Экөөбүз сыяктуу эки жүздүү жана бүтүн. Мен батпаган дүйнө бар ичимде. Жүрөгүм ичинен илинүү. Менсиз кет. Менсиз кетпейм. Ызы-чуунун ичинде отурсам. Үн көрүнөт көзүмө үнү бүткөн. Ошондо караштарым көздөрүмдү жаратты. Дагы ойлуу, жашынчаак. Бул эмнеси? Жалгыз гана түштөрүмдү даярдап жатпадым беле бир түнчөлүк. Эми болсо жүрөгүмдүн жалгыз калган жеринде […]

Айсалкын СООРОНБАЕВА: Чаташкан ойлор

ЭССЕ Сүйүү, сүйүү демекчи, менин да жүрөгүмө жаңыдан сүйүү түнөгөн кез эле. Анан кайдан-жайдан тагдыр жолумда күтүүсүз бурулуш болуп кетип, жүрөгүмдүн ачкычын жоготуп алгамын. Ошол күндөн баштап ачкычы жок жүрөгүмдө аруу сүйүүм катылган боюнча кала берди. Ооба, андан бери биртоп жылдар өттү. Ошентсе да мен үчүн ошол кездеги аруу сүйүүм сыяктуу, ачкыч да күнү-күнкүдөй жылтырап, сынын жоготпой жүргөндөй сезиле берет. Бирок андай болушу мүмкүн эмес го. Мен ушунча эскирдим, жүрөгүмдүн ачкычы да эмдигиче эскирип, дат басып, тиштери саргайып калгандыр. * […]

Венера БӨЛӨКБАЕВА: Ар кандай диний агымдар айрым курбуларымдан алыстатты

Бүгүнкү маектешибиз «РухЭш» сайтынын туруктуу авторлорунун бири, Жаштар сыйлыгынын лауреаты, акын жана жазуучу Венера Бөлөкбаева. – Венера, экөөбүз теңтуш өскөн замандашпыз. Алгач 1997-жылы күз айында өткөн жаш акын-жазуучулардын “Ала-Тоо-97” фестивалынын лауреаттары болуп, адабий коомчулукка азын-оолак атыбыз таанылган эле. Андан бери быйыл туура жыйырма жыл болуптур. Жеңиш алып берген “юбилейибизди” белгилешибиз керек экен деп бүгүн сени маекке тартканым ошол. Андан да эң негизги себеби, чыгармачылык куржунуңда абыдан кызыктуу аңгемелер, ой-толгоолор, эсселер, ырлар арбын экенин “РухЭш” сайтына жарыяланган чыгармаларыңдан улам билип олтурам… […]

«Бука» жетелеген жазуучу

Жашоо кумары жана жалгыздык Көйнөктүн кири жууганда кетет, Көңүлдүн кири айтканда кетет. Кыргыз макалы. Достордун жүз көрүшүүсүнөн өткөн дөөлөт жок бул дүйнөдө. Саади Баарлашуу – адам жашоосундагы башкы баалуулук. Антуан де Сент-Экзюпери Белгилүү жазуучу, филолог окумуштуу Бейшебай Усубалиевдин 90-жылдарда жазылган «Бука» повести Советтер Союзу урагандан кийинки арасат мезгилдеги адамдардын жан маанайын чагылдыргандай көрүнөт. Бирок бул чыгарма ошол кездеги эле кырдаалды эмес, адам жашоосунда дайыма болуучу, көбүнчө анча байкалбай, турмуш оордогондо кыйла катуу сезилип, ошондо деле көпчүлүккө түшүнүксүз бойдон кала берчү […]