Жамалбек ЫРСАЛИЕВ: Көгүчкөн

АҢГЕМЕ Үйүбүзгө жакын жерде санаторий бар эле. Чатырынын алды толтура жапайы кептерлер. Анын кароолчусу менен кышында от жаккан Сопубек байкеге “көгүчкөн кармап бериңизчи” деп бир рубль көтөрүп бардык. — Кечинде келгиле, — деди. Сүйүнгөн бойдон кеттик. Кеч кирсечи… Күндү колубуз менен жылдырчудай “уяңа кир, уяңа ки-ир, ээй… кү-үн уяңа ки-ир…” деп кыйкырдык. Тооккананын ичин даярдадык. Тоокторго кошуп бакмай болдук. Ошентип биз күткөн кеч да кирди. Таар мүшөктү көтөрүп экөөбүз ээрчишип жөнөдүк. Убадасына туруп бизге мүшөк толтура көгүчкөн кармап берди. Алып […]