
ПРИТЧА
Мугалим окуучуларын чакырды да ак кагазды көрсөтүп:
— Бул жерден эмнени көрүп турасыңар? — деди.
— Чекитти-деди бирөөсү.
Окуучулардын бардыгы анын жообуна кошулуп баштарын ийкешти.
— Көңүл буруп, жакшылап карагыла, — деди мугалим.
— Бул жерден бир гана кара чекитти көрүүгө болот, — деди кийинки окуучу.
— Жок! Бул жерде кичинекей кара чекит, туурабы? — деп үчүнчү окуучу анын жообун жокко чыгарды.
Калган окуучулар ооба дегендей ишарат менен баштарын ийкеп, мугалим эмне дээр экен деп күтүп калышты.
— Өкүнүчтүү, менин окуучуларым кара чекитти гана көрүштү, ал эми актай баракты эч ким байкаган жок…
Бираз тыным алган мугалим:
— Демек, силерге көп нерсени окутушум керек экен, — деди.
Унчукпай коюу – алтынга тете
Окуучу базардан уккан ушагын мугалимге айткысы келди.
— Токтой тур, — деп мугалим токтото калды. – Кандай ойлойсуң, бул ушак чынбы?
— Билбейм, балким чын, а балким калп.
Анда мугалим сурады:
— Ал кимдир-бирөөгө пайда алып келеби?
— Ишенбейм. Мындан кандай пайда болмок эле?
— Күлкүлүүбү?
— Бираз күлкүлүү. Бирок эмнегедир кубанычтуу эмес.
— Мына көрдүңбү, аны угуп эмне кереги бар? Унчукпай койгонуң жакшы.
Окуучу ойго чөмүлдү да:
— Туура айтасыз агай, аны угуп кереги жок. Башкалар да укпай эле койсун, — деди.
Орусчадан оодарган Айжан АТАКАНОВА